Oude chimpansee is klaar om de wereld te verlaten en neemt afscheid van oude vriend 😢❤️


Tip van Spectrum: Hierboven hebben wij voor geïnteresseerden een gerelateerd filmpje bijgevoegd. Mocht je toch gelijk het originele beeldbewijs willen zien van de chimpansee, scroll dan eventjes naar beneden.

SCROLL GELIJK NAAR VIDEO

Mama, de naam van een voormalig hoofd van een kolonie chimpansees in Burgers Zoo in Arnhem, weigerde voedsel van de verzorgers totdat zij werd bezocht door professor Jan van Hooff, die zij sinds 1972 kende.

De 59-jarige chimpansee, die niet reageerde en opgekruld in een bal lag, reageerde enorm blij toen ze de professor zag.

chimpansee (1)

Ze leek te glimlachen, raakte zijn gezicht aan, hield zijn nek vast en bracht zijn hoofd naar de hare. “Haar reactie was erg emotioneel en hartverscheurend,” merkt Van Hooff op in de inleiding van de video.

{randomimage}wp-content/uploads/spectrummagazine1,100%,auto,Random image{/randomimage}

De heer Van Hooff, hoogleraar gedragsbiologie aan de Universiteit Utrecht, was in de jaren zeventig medeoprichter van de chimpanseekolonie Mama’s – de eerste die ooit in een dierentuin werd grootgebracht.

Ze werd in het wild geboren, maar werd bekend als de “grote dame” van haar kolonie vanwege haar dominante karakter.

{randomimage}wp-content/uploads/spectrummagazine2,100%,auto,Random image{/randomimage}

Na haar dood zei Frans de Waal, een gedragswetenschapper die met Mama heeft gewerkt: “Ze had een uitzonderlijk sterke en dominante persoonlijkheid, zodat geen enkele man die aan de macht wilde komen dat in haar buurt kon doen.

Ze bracht ook troost als er spanningen waren en bemiddelde bij conflicten.

“Ze zal erg gemist worden, ook door mij, want ik heb zelden zo’n bewonderenswaardig karakter gezien bij zowel mensen als apen.”

{randomimage}wp-content/uploads/spectrummagazine3,100%,auto,Random image{/randomimage}

Natuurlijk hebben dieren – van walvissen en dolfijnen tot apen en octopussen – al lang laten zien dat ze minstens zo krachtig emotionele verbindingen maken als mensen.

Maar er was nog iets anders aan deze reünie: een soort reminiscentie tussen twee vrienden die elkaar lange tijd niet hadden gezien.

Misschien was het net het licht dat mama nodig had aan het eind van haar leven.

{randomimage}wp-content/uploads/spectrummagazine4,100%,auto,Random image{/randomimage}

Ze stierf een week na het bezoek van haar vriendin.

Zo zouden we allemaal moeten eindigen – niet met een jankend geluid, maar met een gehuil van vreugde. En herinneringen van liefde.

chimpansee (1)



Deel de onderstaande beelden na afloop met vrienden en familie op Facebook/Whatsapp.

Recent Posts