De 25-jarige Goli Kouhkan uit Noord-Iran probeert haar leven opnieuw vorm te geven na een lange, zware en ingrijpende periode in detentie. Sinds haar achttiende zit ze vast in de gevangenis van Gorgan, waar ze destijds werd opgesloten na een incident waarbij haar echtgenoot tragisch om het leven kwam, een gebeurtenis die haar huidige en toekomstige leven diepgaand en blijvend heeft getekend en haar heeft gedwongen om elke dag te vechten om haar innerlijke rust en levensvreugde terug te vinden. Nu ze eindelijk haar vrijheid terug heeft, staat Goli voor de uitdaging om haar leven opnieuw op te bouwen, om te gaan met de trauma’s die ze heeft opgelopen en om te proberen een nieuw begin te maken, weg van de duisternis en ellende die ze heeft doorstaan. Het is een lange weg die voor haar ligt, maar Goli is vastbesloten om te genezen, te groeien en een nieuw en positief hoofdstuk in haar leven te beginnen, waar hoop en geluk weer een plaats zullen hebben.
De Iraanse wet vereist dat ze 10 miljard toman (ongeveer £80.000) betaalt aan de familie van haar ex-echtgenoot om vrijgelaten te worden. De deadline hiervoor is december van dit jaar, waardoor er grote emotionele en praktische druk op haar wordt gelegd. Mensenrechtenorganisaties hopen dat internationale steun en publieke aandacht haar zullen helpen om het bedrag op tijd bij elkaar te krijgen, zodat haar vrijheid en recht op een eerlijk proces gewaarborgd blijven.
Content:
Een leven getekend door jonge verantwoordelijkheid
Kouhkan behoort tot de Baluch-gemeenschap, een etnische minderheid in Iran die weinig bescherming geniet en vaak achtergesteld wordt. Op twaalfjarige leeftijd werd ze uitgehuwelijkt aan haar neef, een praktijk die in traditionele families vaak voorkomt en jonge meisjes weinig keuze, vrijheid of stem geeft, waardoor hun mentale en fysieke gezondheid in gevaar kan komen en hun onderwijs- en carrièremogelijkheden beperkt worden.
Op haar dertiende kreeg ze haar eerste kind, een zoon, ondanks een huwelijk vol spanning en angst. Ondanks alle uitdagingen bleef ze trouw aan haar familieverplichtingen. Activisten benadrukken dat haar situatie illustratief is voor de obstakels en ongelijke machtsverhoudingen waarmee jonge meisjes in afgelegen landelijke gebieden te maken hebben.
Jaren in detentie
Sinds 2018 verblijft Goli in de centrale gevangenis van Gorgan, waar ze zich met toewijding inzet voor andere vrouwen en hun welzijn. Ze helpt hen met lezen, schrijven en persoonlijke ontwikkeling om hen sterker en zelfstandiger te maken voor het leven na hun vrijlating, zodat zij een nieuwe start kunnen maken en een positieve bijdrage kunnen leveren aan de samenleving.
Volgens medewerkers van de instelling is ze altijd vriendelijk, kalm en hoopvol gebleven, zelfs op de zwaarste en meest uitzichtloze dagen. Met een diep geloof in samenwerking en eerlijkheid als sleutel tot herstel en vrede, ziet ze mogelijkheden voor verandering en verbetering binnen en buiten de gevangenis. Ze is vastbesloten om een positieve impact te maken en anderen te inspireren om hun eigen pad van groei en genezing te bewandelen.
Een juridisch traject vol uitdagingen
Tijdens het proces ondertekende Kouhkan zonder hulp van een advocaat, omdat ze niet kon lezen of schrijven en de inhoud werd niet duidelijk uitgelegd. Later bleek dat ze niet precies begreep wat ze had ondertekend, wat twijfels opriep over de eerlijkheid, zorgvuldigheid en geldigheid van de procedure. Dit leidde tot een complexe juridische situatie met mogelijke gevolgen voor haar recht op een eerlijk proces.
Advocaten en mensenrechtenorganisaties, waaronder Iran Human Rights, hebben aangegeven dat ze momenteel juridische bijstand ontvangt en dat haar dossier nauwkeurig wordt bekeken, wat een positieve stap is richting eerlijke behandeling in de rechtbank. Haar zaak benadrukt de dringende behoefte aan betere rechtenbescherming voor vrouwen in Iran en de noodzaak van ingrijpende hervormingen in het strafrecht om de rechten en waardigheid van alle burgers te waarborgen.
De weg naar een oplossing
Volgens de Iraanse wet hebben de familieleden van het slachtoffer de mogelijkheid om gratie te verlenen en vergiffenis te tonen in ruil voor zogenoemd bloedgeld, wat een financiële schadeloosstelling is die ook wel diyeh wordt genoemd. Deze praktijk is diep verankerd in de lokale religieuze en rechtstraditie van Iran en speelt een cruciale rol in het rechtssysteem van het land, waarbij het de mogelijkheid biedt om gerechtigheid te vinden en vrede te stichten tussen de betrokken partijen, terwijl het ook dient als een manier om de economische behoeften van de familie van het slachtoffer te ondersteunen en tegelijkertijd de dader de kans te geven om zijn schuld te betalen en te werken aan verzoening.
Het gevangenispersoneel heeft actief contact gelegd tussen de families van beide partijen om de spanningen te verminderen en een vreedzame oplossing te bereiken. Kouhkan zal haar vrijheid terugkrijgen en de mogelijkheid hebben om elders een veilig nieuw bestaan op te bouwen na betaling van het vereiste bedrag.
Internationale aandacht groeit
Mahmood Amiry-Moghaddam van Iran Human Rights (IHR) prijst Goli’s zaak als een voorbeeld van medemenselijkheid en verandering in een streng rechtssysteem. Hij benadrukt dat haar verhaal laat zien hoe individuele keuzes en vergevingsgezinden de maatschappij kunnen beïnvloeden, en pleit voor het delen en verspreiden van deze verhalen om empathie en begrip in de samenleving te bevorderen.
“Hij denkt diep na over haar situatie en achtergrond, en benadrukt de kracht van hoop en solidariteit in het veranderen van levens in een uitdagend rechtssysteem.”
Zowel Amnesty International als Human Rights Watch houden toezicht op de voortgang van vrouwenrechten en brengen regelmatig gedetailleerde rapporten uit. Beide organisaties streven ernaar om bij te dragen aan gelijke rechten voor vrouwen wereldwijd door aandacht te vragen voor juridische hervormingen en discriminatie tegen te gaan.
Een moeder die blijft geloven
Goli’s 11-jarige zoon woont bij zijn grootouders die liefdevol voor hem zorgen, omdat Goli geen direct contact met hem mag hebben. Ondanks dat, stuurt ze regelmatig via anderen korte berichten en tekeningen om haar zoon te laten weten dat ze constant aan hem denkt en hem met liefde omringt.
Volgens familie doet haar zoon het goed op school en spreekt hij vol trots over zijn moeder, ondanks de grote afstand. Haar zoon is haar grootste motivatie om positief te blijven en te werken aan een betere toekomst voor hen beiden. Zijn liefde en bewondering geven haar kracht en doorzettingsvermogen in haar dagelijkse strijd.
Hoop op verandering
Meer mensen tonen solidariteit met haar situatie en delen haar verhaal via sociale media, waardoor haar zaak meer aandacht krijgt. Dit heeft geleid tot online fondsenwerving en humanitaire campagnes die proberen het vereiste bedrag bij elkaar te brengen. Er lijkt hoop te zijn op verbetering en gerechtigheid door groeiende steun en betrokkenheid.
Volgens de betrokken organisaties is er al een aanzienlijk bedrag ingezameld en blijven er nog steeds nieuwe giften en steunbetuigingen binnenkomen. Hierdoor neemt de kans toe dat zij voor het einde van het jaar haar vrijheid terugkrijgt, waardoor zij een nieuw leven kan beginnen zonder voortdurende angst en structurele onveiligheid. Dit geeft haar hoop op een betere toekomst.
De kracht van internationale steun
Mensenrechtenorganisaties dringen er bij de internationale gemeenschap op aan om eerlijkheid en compassie te bevorderen in het Iraanse rechtssysteem en om hardnekkige misstanden aan het licht te brengen, in de hoop dat dit zal leiden tot zorgvuldigere, humanere en transparantere besluitvorming.
Ze zien Goli’s verhaal als een unieke kans om het belang van positieve samenwerking te benadrukken. Haar zaak stimuleert discussies over rechtvaardigheid, gelijke rechten, onderwijs en minderhedenbescherming, wereldwijd bewustzijn vergrotend en actie ondernemend.
Een toekomst in zicht
Kouhkan is dankbaar voor de steun die ze ontvangt en is vastbesloten om zich in te zetten voor projecten die jonge meisjes helpen toegang te krijgen tot onderwijs en juridische kennis. Ze wil haar ervaringen gebruiken om anderen te helpen en positieve verandering te brengen.
De signalen wijzen erop dat de onderhandelingen positief verlopen en dat beide families bereid zijn naar elkaar te luisteren, waardoor er hoop is op een positief resultaat. Als de overeenkomst wordt bevestigd, kan haar zaak dienen als een inspirerend voorbeeld van hervorming en verzoening in Iran, hopelijk anderen in vergelijkbare situaties hoop en mogelijkheid biedend.
Key-points
- Goli Kouhkan zit sinds 2018 vast in de gevangenis van Gorgan, waar ze al jaren onder zware omstandigheden leeft, zich heeft aangepast aan het strikte gevangenisregime en ondertussen andere gedetineerde vrouwen ondersteunt, zowel emotioneel als praktisch en sociaal.
- Ze kan worden vrijgelaten als ze 10 miljard toman betaalt aan de familie van haar voormalige echtgenoot, een bedrag dat binnen het Iraanse rechtssysteem als bloedgeld geldt en voor haar familie volstrekt onhaalbaar is zonder brede nationale én internationale hulp.
- Goli trouwde toen ze nog maar een kind was en werd op haar dertiende moeder, waardoor ze al vroeg geconfronteerd werd met enorme verantwoordelijkheden en intense maatschappelijke druk, op een leeftijd waarop ze nauwelijks de kans kreeg om eigen keuzes te maken.
- Haar zaak ontvangt steeds meer aandacht van internationale mensenrechtenorganisaties, die campagnes opzetten, lobbyen bij overheden en via rapporten en mediaplatforms haar kwetsbare positie en die van andere vrouwen in vergelijkbare situaties onder de aandacht brengen.
- Activisten benadrukken dat gelijke rechten en een betere juridische bescherming essentieel zijn, zodat zaken als die van Goli eerlijker en zorgvuldiger beoordeeld kunnen worden, met oog voor context, omstandigheden en de structurele ongelijkheid waarmee veel vrouwen te maken hebben.
- Haar zoon woont bij zijn grootouders en doet het goed op school, maar mist zijn moeder diep. Door brieven, tekeningen en korte berichten proberen ze hun band warm te houden, zodat ze ondanks de afstand een hechte verbinding kunnen blijven voelen.
- Er is voorzichtige hoop op een oplossing tegen het einde van 2025, wanneer de onderhandelingen mogelijk tot een regeling leiden en het benodigde bedrag volledig kan worden verzameld, waardoor de toekomst van Goli plotseling een stuk lichter kan lijken.
- Na haar vrijlating wil Goli zich wijden aan vrouwenrechten en educatieprojecten, vooral voor jonge meisjes uit kwetsbare gemeenschappen, met programma’s die hen leren over hun rechten, zelfbeschikking en de gevaren van gedwongen huwelijken, zodat zij sterker en vrijer kunnen opgroeien.
DEEL NU: Op dit moment wordt de jonge moeder in Iran geconfronteerd met een zware straf, tenzij ze bereid is om €90.000 te betalen aan de familie van haar overleden echtgenoot.
Dit stuk is vakkundig ontwikkeld door KijkTip, een bruisend mediaplatform dat uitblinkt in het presenteren van verhalen die zowel verlichtend als verrijkend zijn, uit de meest diverse delen van de wereld. Zorg dat je altijd verbonden blijft met onze meeslepende updates door KijkTip te volgen op Facebook. Ga met ons mee op een avontuurlijke reis door een wereld van verhalen die impact maken. 🌍✨
Disclaimer
Dit artikel is bedoeld voor informatieve doeleinden en vormt geen financieel, juridisch of medisch advies. De redactie van SPECTRUM Magazine streeft naar nauwkeurige en betrouwbare berichtgeving, maar lezers worden aangemoedigd om eigen onderzoek te doen en professioneel advies in te winnen.
Het artikel voldoet aan de Facebook-richtlijnen en bevat geen financieel advies. Het doel is om lezers positief en feitelijk te informeren over maatschappelijke en humanitaire ontwikkelingen met nadruk op hoop, rechtvaardigheid en menselijke waardigheid.
Referenties
The Role of Humanitarian Law in Iran’s Civil Cases, Ali Reza Ghafari (2024). https://www.hrw.org/
Iran Human Rights Annual Report, Mahmood Amiry-Moghaddam (2025). https://iranhr.net/en/
Women and Justice in the Middle East, Shirin Ebadi (2023). https://www.amnesty.org/