De recente uitzending van Christophe Deborsu voor RTL info, waarin hij naar Verviers, een stad in Wallonië met een opvallend hoge werkloosheidsgraad, trok en daar in gesprek ging met bewoners van de armste wijk van het land om hun dagelijkse realiteit en gevoelens tastbaar zichtbaar te maken, heeft een golf aan reacties en hevige meningen losgemaakt in heel België, waardoor er een brede discussie is ontstaan over de sociale ongelijkheid en armoedeproblematiek die nog steeds heerst in bepaalde delen van het land.
De reportage, die inmiddels meer dan 400.000 keer is bekeken, bevat uitgebreide interviews met inwoners die openhartig praten over hun dagelijkse leven, inkomen en persoonlijke visies op werk en de toekomst. De beelden tonen duidelijk hoe sommige mensen ervoor kiezen om niet te werken, terwijl anderen vol hoop zijn en actief op zoek naar een baan en nieuwe kansen in hun regio.
Het uitgezonden programma leidde tot levendige discussies in heel België, zowel online als op tv. Kijkers, politici en academici deelden hun standpunten over het werkstelsel, uitkeringen en het belang van motivatie, verantwoordelijkheid en respect.
Content:
“Werken loont voor mij niet”
In de reportage ontmoet Deborsu Laetitia, een alleenstaande moeder van drie kinderen in Verviers die 37 jaar oud is. Laetitia stopte met haar studies toen ze achttien was en zwanger werd, en heeft sindsdien niet gewerkt of een opleidingstraject opnieuw opgestart, ondanks meerdere moeilijke periodes die ze heeft doorstaan.
Haar gezin moet rondkomen van een uitkering van ongeveer 2.700 euro per maand. Ze ziet geen mogelijkheid om te gaan werken, vanwege het risico dat haar toelage drastisch zal dalen en het financieel niet haalbaar meer zal zijn. Ze legt rustig uit hoe ze zorgvuldig met elke euro moet omgaan om de eindjes aan elkaar te knopen.
Ze benadrukt haar wens om een bijdrage te leveren aan de samenleving, maar merkt op dat de huidige regels weinig ruimte laten om daadwerkelijk vooruit te komen wanneer ze aan het werk zou gaan. Laetitia verzorgt haar kinderen thuis met zorg en toewijding, en probeert hun leven zo stabiel mogelijk te houden ondanks de voortdurende onzekerheid op de achtergrond.
Volgens experts is dit een voorbeeld van de “werkloosheidsval”, waarbij de motivatie om werk te zoeken kan verminderen. Organisaties zoals Forem proberen met begeleiding en opleidingen het evenwicht te herstellen en werkzoekenden te helpen bij het vinden van werk.
Acht jaar rust
In de reportage wordt Jacqueline uit Verviers geïnterviewd over haar situatie. Sinds ze in 2017 haar been brak, heeft ze geen vaste baan meer en ontvangt ze een uitkering van 1.400 euro. Haar man ontvangt een pensioen, waardoor hun gezamenlijke netto inkomen rond de 3.000 euro per maand ligt. Met dit geld proberen ze hun vaste lasten en dagelijkse uitgaven te betalen.
Op de vraag van Deborsu over werken antwoordt ze lachend: “Nee, ik heb acht jaar van rust gehad en dat bevalt me wel. Ik kan niet meer wennen aan vroeg opstaan, mijn ritme is totaal veranderd.” Ze laat doorschemeren dat ze gehecht is aan haar vredige levensstijl.
Jacqueline geniet intens van het rustige leven dat ze leidt en heeft definitief de drukte van haar verleden achter zich gelaten. Ze haalt voldoening uit het helpen van anderen door op de honden van buren en kennissen te passen tijdens hun vakanties. Haar dagen zijn gevuld met deze liefdevolle taak en ze zelden verveelt zich, zelfs al heeft ze geen betaalde baan.
Politiek in beweging
De reportage leidde tot politieke reacties in Brussel en daarbuiten. Georges-Louis Bouchez, voorzitter van MR, verklaarde op X dat “dit de gevolgen zijn van een afhankelijkheidssysteem waar mensen worden aangemoedigd om niets te doen”, een uitspraak die veel steun kreeg.
Zijn uitspraak leidde tot veel reacties online en in de media, waarbij sommigen het eens zijn met zijn pleidooi voor activering en duidelijke grenzen, terwijl anderen vinden dat hij sociale omstandigheden, armoede en kwetsbaarheid negeert.
Paul Magnette, voorzitter van de PS, veroordeelt fraude maar vindt dat de reportage te veel extreme gevallen en karikaturen belichtte. Hij vindt dat de overgrote meerderheid van werkzoekenden wil werken, maar wordt gehinderd door structuele obstakels zoals een gebrek aan kansen en ondersteuning.
“Geen sensatie, maar een taboe”
“Het onderwerp bleef ook in de media erg prominent en werd zeker niet vermeden. Hannelore Simoens van VTM NIEUWS sprak zich positief uit over Deborsu en verdedigde zijn werkwijze. Ze benadrukte zijn journalistieke integriteit door te zeggen: ‘Ik ken hem een beetje, hij is niet iemand die sensatie zoekt’.”
Volgens haar heeft de reportage een maatschappelijk taboe aan het licht gebracht, waar maar zelden openlijk over gesproken wordt. Ze benadrukte de ernst van de problemen in de armste wijk van België, waar 27 procent langdurig werkloos is. Daarnaast is één op de zeven mensen in Wallonië langdurig ziek en niet in staat om te werken, wat druk legt op het systeem en de solidariteit tussen regio’s.
Simoens benadrukte dat de nadruk in Vlaanderen vandaag meer ligt op re-integratie en controle dan voorheen. Ze constateerde een verbeterde aanpak in het activeren van langdurig werklozen en een toename in controles. Het belang van duidelijke afspraken, transparante regels en goede begeleiding werd benadrukt om ervoor te zorgen dat de maatregelen effectief zijn.
Vlaanderen en Wallonië verschillen
Uit recente cijfers blijkt dat er grote regionale verschillen bestaan in het activeringsbeleid in België. Zo werden er vorig jaar maar liefst 18.000 boetes uitgedeeld aan mensen die geen werk wilden zoeken, terwijl ze volgens de diensten wel geschikt waren om te werken. Deze situatie heeft de discussie over een strengere controle op het naleven van de activeringsplicht opnieuw aangewakkerd.
Uit cijfers van de VDAB blijkt dat er 11.000 langdurig werklozen uit Vlaanderen kwamen, wat aangeeft dat Vlaanderen in verhouding minder langdurig werklozen heeft dan Wallonië. Deze bevinding suggereert dat Vlaanderen strenger lijkt te controleren en sneller optreedt bij gebrek aan medewerking van werklozen, waardoor het relatief succesvoller is in het begeleiden van mensen naar werk en het verminderen van langdurige werkloosheid in vergelijking met Wallonië.
Volgens arbeidsmarktdeskundigen toont dit aan dat controle en begeleiding het meest effectief zijn wanneer ze samenwerken en elkaar versterken, waardoor mensen stap voor stap begeleid worden naar nieuwe kansen op de arbeidsmarkt en gemotiveerd blijven, wat resulteert in een groeiend aantal lokale initiatieven in Vlaanderen die dit proces ondersteunen.
Waarom Wallonië meer langdurig zieken telt
Stijn Baert, arbeidseconoom aan de UGent, verklaart dat langdurige afwezigheid van werk vaker voorkomt bij personen met een lagere opleiding vanwege fysiek zware beroepen die zij meestal uitoefenen, wat kan leiden tot rug- of spierproblemen en andere lichamelijke klachten.
Baert stelt dat ziekte vaak een gevolg is van sociale ongelijkheid en beperkte opleidingskansen die langzaam opstapelen. Mensen die langdurig werkloos zijn, hebben moeite om weer aan het werk te gaan omdat hun zelfvertrouwen en vaardigheden afnemen en werkgevers terughoudender worden.
Hij benadrukt het belang van aanzienlijk meer investeringen in opleidingen en gezondheidszorg, omdat dit niet alleen financiële stabiliteit, maar ook sociale verbondenheid en een betere levenskwaliteit bevordert. Dit is een krachtige oproep aan beleidsmakers om het beleid drastisch te herzien en te verbeteren.
Kansen blijven liggen
In Wallonië zijn er veel vacatures in verschillende sectoren, maar het is moeilijk om deze in te vullen. Dit blijkt uit cijfers van Forem en Eurostat.
Baert zegt dat het idee dat er geen banen zijn niet klopt en is achterhaald, omdat er volop werk beschikbaar is in sectoren zoals logistiek, schoonmaak, horeca en productie. Hij benadrukt het belang van begeleiding naar deze banen en noemt daarbij goede bemiddeling, begeleiding en duidelijke informatie als belangrijk.
Werkgevers vragen om extra prikkels om mensen opnieuw aan te trekken voor bedrijven die kampen met een tekort aan personeel en dreigen de groei mis te lopen. Dit komt doordat digitale vaardigheden en taalonderwijs als essentieel worden gezien door experts om werknemers duurzaam aan het werk te houden en hun kansen op promotie te verhogen.
Reactie vanuit Vlaanderen
In Vlaanderen is er veel interesse in het debat en het wordt zorgvuldig gevolgd door zowel politici als arbeidsbemiddelingsdiensten. Volgens begeleiders van de VDAB stijgt de motivatie vaak wanneer mensen realiseren dat werken opnieuw de moeite waard is en duidelijke voordelen oplevert, zowel op korte als lange termijn.
Werkgevers in de zorg en logistiek hopen op meer samenwerking tussen regio’s om vacatures sneller in te vullen, kennis effectiever te delen en projecten niet te laten stilvallen door personeelstekorten.
Vakbonden benadrukken dat het van uiterst belang is om iedereen gelijke kansen te geven, ongeacht hun afkomst, regio of opleidingsniveau. Tegelijkertijd is het essentieel om ervoor te zorgen dat er voldoende sociale bescherming is, zodat niemand uit de boot valt en iedereen een eerlijke kans krijgt in onze samenleving.
Een breder maatschappelijk gesprek
De reportage van Deborsu heeft niet alleen een discussie op gang gebracht over werk, waardering en solidariteit in België, maar heeft ook sommige kijkers laten realiseren dat het een reflectie is van het Belgische systeem. Anderen zien het juist als een kans om beter en eerlijker beleid te voeren en blinde vlekken aan te pakken.
De uitzending toont aan dat het onderwerp meer omvat dan alleen cijfers en grafieken: het gaat over mensen, hun beslissingen, hun hoop en angsten. Het onderwerp is van essentieel belang voor de Belgische samenleving en roept vragen op over de toekomst, rechtvaardigheid en de gedeelde verantwoordelijkheid tussen overheid en burgers.
Key points
- De reportage van Christophe Deborsu voor RTL info zet in België een breed maatschappelijk debat in gang over werkloosheid, uitkeringen, persoonlijke verantwoordelijkheid en de grenzen van solidariteit binnen het huidige systeem.
- Inwoners van Verviers delen openhartig hun ervaringen, hun inkomen en de keuzes die ze maken rond werk, waardoor kijkers een eerlijk en zeldzaam beeld krijgen van hun dagelijkse realiteit en onzekerheden.
- Politieke partijen reageren verschillend: MR legt de nadruk op activering en strengere controle, terwijl PS focust op sociale bescherming, nuance en begrip voor wie het moeilijk heeft.
- Met 27% langdurige werkloosheid behoort Verviers tot de zwaarst getroffen regio’s, wat de druk op sociale diensten en ondersteuningsmaatregelen aanzienlijk verhoogt en de noodzaak van effectieve oplossingen duidelijk maakt.
- UGent-professor Stijn Baert legt uit hoe ziekte en werkloosheid vaak samengaan en hoe sociale ongelijkheid en beperkte opleidingskansen mensen kunnen vastzetten in een vicieuze cirkel van kwetsbaarheid en afhaken.
- In Vlaanderen behalen activeringsprogramma’s van de VDAB betere resultaten, dankzij intensieve begeleiding, regelmatige opvolging en lokale initiatieven die mensen helpen opnieuw te starten en duurzaam aan het werk te blijven.
- Wallonië kampt met structurele problemen zoals hoge werkloosheid en langdurige ziekte, terwijl tegelijkertijd veel functies openstaan waarvoor geen diploma of ervaring nodig is, wat de blijvende mismatch tussen vraag en aanbod benadrukt.
- De reportage nodigt uit tot een gesprek over solidariteit en werkethiek en stelt de vraag hoe België iedereen eerlijk kan stimuleren om naar vermogen bij te dragen, zonder kwetsbare groepen te stigmatiseren, en met beleidskeuzes die echte vooruitgang mogelijk maken.
DEEL NU: Het rapport dat werklozen beschuldigt van fraude heeft geleid tot een intens politiek debat over hoe kwetsbare groepen worden behandeld en over het strenge optreden tegen mogelijke fraudeurs.
Dit stuk is vakkundig ontwikkeld door KijkTip, een bruisend mediaplatform dat uitblinkt in het presenteren van verhalen die zowel verlichtend als verrijkend zijn, uit de meest diverse delen van de wereld. Zorg dat je altijd verbonden blijft met onze meeslepende updates door KijkTip te volgen op Facebook. Ga met ons mee op een avontuurlijke reis door een wereld van verhalen die impact maken. 🌍✨
SPECTRUM Magazine – Financiële, juridische en medische disclaimer en aansprakelijkheid
De informatie in dit artikel is bedoeld voor algemene informatiedoeleinden. SPECTRUM Magazine geeft geen financieel, juridisch of medisch advies en is niet aansprakelijk voor beslissingen die op basis van deze inhoud worden genomen. Raadpleeg altijd een erkend professional voor persoonlijk advies. De redactie streeft naar nauwkeurige en evenwichtige informatie, maar kan volledigheid niet garanderen.
Facebook-disclaimer
Deze publicatie heeft als doel lezers te informeren en te inspireren met heldere duiding en extra context. Het is geen financieel advies, maar een uitnodiging om met oprechte interesse naar maatschappelijke thema’s te kijken, erover na te denken en er respectvol met anderen over in gesprek te gaan, zowel online als offline.
Professionele referenties: geraadpleegde en gecontroleerde bronnen
- Baert, S. (2024). Arbeid en gezondheid in België: nieuwe inzichten. Universiteit Gent, onderzoeksrapport over arbeidsmarkt en gezondheid. ugent.be – geraadpleegd als onderbouw voor de besproken cijfers en conclusies.
- Statbel (2025). Arbeidsmarktstatistieken Vlaanderen en Wallonië 2025. Officiële cijfers gepubliceerd door statbel.fgov.be – gebruikt als referentie voor recente data over werkloosheid en regionale verschillen.
- VDAB (2025). Activeringsrapport Vlaanderen: kansen en uitdagingen. Rapport beschikbaar via vdab.be – biedt extra inzicht in activeringsbeleid, begeleiding en controle in Vlaanderen.