Na een lange periode van detentie probeert de 25-jarige Goli Kouhkan uit Noord-Iran haar leven opnieuw op te bouwen. Na het tragische voorval waarbij haar echtgenoot om het leven kwam, heeft ze moedig gestreden om innerlijke rust en levensvreugde terug te vinden. Nu ze eindelijk vrij is, staat Goli voor de uitdaging om haar diepgewortelde trauma’s te verwerken en een nieuw begin te maken. Ze is vastbesloten om weg te stappen van de duisternis en ellende die ze heeft meegemaakt en een lichtere toekomst voor zichzelf te creëren.
In overeenstemming met de Iraanse wet kan ze slechts worden vrijgelaten als ze £80.000 betaalt aan de familie van haar voormalige echtgenoot tegen december van dit jaar. Met uitgebreide internationale steun en publieke aandacht, hopen mensenrechtenorganisaties haar te helpen om dit bedrag op tijd in te zamelen voor haar vrijlating en eerlijk proces.
Content:
Een leven getekend door jonge verantwoordelijkheid
Kouhkan, een lid van de Baluch-gemeenschap in Iran, werd op twaalfjarige leeftijd uitgehuwelijkt aan haar neef, wat gebruikelijk is in traditionele families en leidt tot beperkingen in keuze, vrijheid en stem. Dit kan gezondheidsrisico’s met zich meebrengen en de onderwijs- en carrièremogelijkheden beperken van jonge meisjes zoals Kouhkan.
Op haar dertiende kreeg ze haar eerste kind, een zoon, ondanks haar moeilijke huwelijk. Ze bleef trouw aan haar familie en dagelijkse verantwoordelijkheden, ondanks de uitdagingen. Activisten benadrukken dat haar situatie veel voorkomt bij jonge meisjes in afgelegen landelijke gebieden.
Jaren in detentie
Sinds 2018 verblijft Goli in de centrale gevangenis van Gorgan, waar ze met toewijding andere vrouwen ondersteunt bij het verbeteren van hun lees- en schrijfvaardigheden, evenals hun persoonlijke ontwikkeling. Ze streeft ernaar om haar medegevangenen te empoweren, zodat zij sterker, zelfstandiger en beter voorbereid zijn op hun leven na detentie. Op deze manier kunnen zij vol vertrouwen een nieuwe start maken en een positieve bijdrage leveren aan de samenleving.
Het personeel van de instelling is van mening dat ze altijd vriendelijk, kalm en hoopvol blijft, zelfs op moeilijke dagen. Ze hecht waarde aan samenwerking en eerlijkheid als essentiële elementen voor herstel en vrede. Ze identificeert mogelijkheden voor verandering en verbetering, zowel binnen als buiten de gevangenis. Haar vastberadenheid om een positieve invloed te hebben en anderen te inspireren tot groei en genezing is onwrikbaar.
Een juridisch traject vol uitdagingen
Tijdens het proces tekende Kouhkan een verklaring zonder de hulp van een advocaat, omdat ze niet kon lezen of schrijven en niemand de inhoud adequaat aan haar uitlegde. Achteraf bleek dat ze niet volledig begreep wat ze had ondertekend, wat twijfels opriep over de eerlijkheid, zorgvuldigheid en geldigheid van de procedure. Deze situatie zorgde voor juridische complicaties met mogelijke gevolgen voor haar recht op een eerlijk proces.
Volgens advocaten en mensenrechtenorganisaties, waaronder Iran Human Rights, wordt haar zaak momenteel zorgvuldig bekeken en ontvangt ze hernieuwde juridische bijstand. Deze positieve stap richting een eerlijke behandeling in de rechtbank benadrukt de noodzaak van verbeterde rechtenbescherming voor vrouwen in Iran en hervormingen in het strafrecht om de rechten en waardigheid van alle burgers te waarborgen.
De weg naar een oplossing
Familieleden van slachtoffers hebben volgens de Iraanse wet de optie om gratie te verlenen en vergiffenis te tonen in ruil voor bloedgeld, ook wel bekend als diyeh. Deze traditie is diepgeworteld in zowel de lokale religieuze als de juridische traditie van Iran en heeft een essentiële rol in het rechtssysteem van het land.
Het gevangenispersoneel heeft zich actief ingezet om contact te leggen tussen de families van beide partijen, met als doel het bereiken van een vreedzame en duurzame oplossing en het verminderen van de oplopende spanningen. Na de betaling van het vereiste bedrag zal Kouhkan zijn vrijheid terugkrijgen en de mogelijkheid krijgen om Gorgan te verlaten, om elders een nieuw en veiliger leven op te bouwen.
Internationale aandacht groeit
Mahmood Amiry-Moghaddam, directeur van Iran Human Rights (IHR), ziet de zaak van Goli als een belangrijk voorbeeld van medemenselijkheid en verandering binnen het rechtssysteem. Hij benadrukt dat haar verhaal laat zien dat individuele keuzes en gebaren van vergeving een grote impact kunnen hebben op de maatschappij. Het is daarom belangrijk om deze verhalen te delen en verspreiden om een cultuur van empathie en begrip te bevorderen in de samenleving.
Hij overpeinst grondig haar situatie, achtergrond en obstakels. Haar verhaal illustreert hoe hoop kracht kan geven te midden van een moeilijk rechtssysteem. Door vast te houden aan solidariteit, steun en toewijding, kunnen levens veranderen, niet alleen dat van haar, maar ook van anderen in soortgelijke omstandigheden.
Amnesty International en Human Rights Watch volgen de voortgang van vrouwenrechten nauwlettend en publiceren regelmatig gedetailleerde rapporten. Ze benadrukken de noodzaak van juridische hervormingen om discriminatie tegen vrouwen te stoppen en streven naar een rechtvaardige en gelijke samenleving wereldwijd.
Een moeder die blijft geloven
Goli’s elfjarige zoon verblijft momenteel bij zijn grootouders, die met toewijding en liefde voor zijn dagelijkse behoeften zorgen. Hoewel Goli geen direct contact mag hebben met haar zoon, blijft ze regelmatig korte berichten en tekeningen via anderen sturen om hem te laten weten dat ze voortdurend aan hem denkt en hem met liefde omringt.
Goli’s zoon doet het geweldig op school en is haar grootste motivatie om positief te blijven en te werken aan een betere toekomst voor hen beiden.
Hoop op verandering
Meer mensen, zowel in Iran als wereldwijd, tonen solidariteit en delen haar verhaal op sociale media. Dit heeft geleid tot online fondsenwerving en humanitaire campagnes, die kleine bijdragen van vele donateurs hebben verzameld. Dit geeft hoop op verbetering van haar situatie en gerechtigheid.
Volgens betrokken organisaties is er al een aanzienlijk bedrag ingezameld en blijven er nog steeds nieuwe giften en steunbetuigingen binnenstromen, waardoor de kans groter wordt dat zij haar vrijheid voor het einde van het jaar terugkrijgt en een nieuw leven kan starten. Dit geeft haar hoop op een betere toekomst, zonder voortdurende angst en structurele onveiligheid.
De kracht van internationale steun
Mensenrechtenorganisaties benadrukken de noodzaak van eerlijkheid en mededogen in het Iraanse rechtssysteem en roepen op tot openheid over misstanden om de druk te verhogen voor verantwoordelijkere beslissingen.
Goli’s verhaal benadrukt het belang van samenwerking tussen verschillende groepen en organisaties in uitdagende omstandigheden en stimuleert discussies over rechtvaardigheid, gelijke rechten, onderwijs en de bescherming van minderheden, om wereldwijd bewustzijn te vergroten en actie te ondernemen tegen deze kwesties.
Een toekomst in zicht
Kouhkan is enorm dankbaar voor de steun die ze ontvangt en voelt zich gemotiveerd om zich volledig in te zetten voor projecten die meisjes over de hele wereld helpen om toegang te krijgen tot onderwijs en juridische kennis. Ze is vastbesloten om haar persoonlijke ervaringen te gebruiken om anderen te inspireren en een positieve verandering teweeg te brengen in de wereld, door middel van empowerment en education for all.
De signalen zijn positief: beide families luisteren naar elkaar en de onderhandelingen lijken de goede kant op te gaan. Als de overeenkomst wordt bevestigd, kan dit dienen als inspiratie voor anderen in vergelijkbare situaties in Iran.
Key-points
- Goli Kouhkan zit sinds 2018 gevangen in Gorgan, waar ze zich heeft aangepast aan het strikte regime en ondertussen andere gedetineerde vrouwen ondersteunt, zowel emotioneel, praktisch als sociaal.
- Ze kan worden vrijgelaten als ze 10 miljard toman betaalt aan de familie van haar voormalige echtgenoot, een bedrag dat binnen het Iraanse rechtssysteem als bloedgeld geldt en dat voor haar familie zonder brede nationale en internationale steun volstrekt onhaalbaar is.
- Goli trouwde nog als kind en werd op dertienjarige leeftijd moeder, waardoor ze al vroeg te maken kreeg met enorme verantwoordelijkheden en maatschappelijke druk, terwijl ze nauwelijks de kans had eigen keuzes te maken.
- Haar zaak trekt steeds meer aandacht van internationale mensenrechtenorganisaties, die campagnes voeren, lobbyen bij overheden en via rapporten en media haar kwetsbare positie en die van andere vrouwen in vergelijkbare situaties onder de aandacht brengen.
- Activisten benadrukken dat gelijke rechten en betere juridische bescherming essentieel zijn, zodat zaken als die van Goli eerlijker en zorgvuldiger beoordeeld kunnen worden, met oog voor context, persoonlijke omstandigheden en de structurele ongelijkheid waarmee veel vrouwen te maken hebben.
- Haar zoon woont bij zijn grootouders en doet het goed op school, maar mist zijn moeder intens. Via brieven, tekeningen en korte berichten proberen ze hun band warm te houden, zodat ze ondanks de afstand een hechte verbinding blijven voelen.
- Er is voorzichtige hoop op een oplossing tegen het einde van 2025, wanneer onderhandelingen mogelijk tot een regeling leiden en het benodigde bedrag volledig kan worden verzameld, waardoor Goli’s toekomst plotseling een stuk lichter kan lijken.
- Na haar vrijlating wil Goli zich volledig wijden aan vrouwenrechten en educatieprojecten, vooral voor jonge meisjes uit kwetsbare gemeenschappen. Ze wil programma’s opzetten die hen leren over hun rechten, zelfbeschikking en de gevaren van gedwongen huwelijken, zodat zij sterker en vrijer kunnen opgroeien.
DEEL NU: De jonge moeder in Iran wordt geconfronteerd met een dreigende hoge straf, tenzij zij €90.000 betaalt aan de familie van haar overleden echtgenoot.
Dit juweeltje is kunstig vervaardigd door KletsPraat, het mediaplatform dat meer te bieden heeft dan alleen gebabbel. Wij brengen verhalen die niet alleen je ogen openen, maar ook je horizon verbreden, rechtstreeks vanuit alle hoeken van onze bonte wereld. Hang aan voor onze sprankelende updates door KletsPraat op Facebook te volgen. Kom aan boord voor een avontuurlijke tocht vol verhalen die je wakker schudden, nog beter dan je ochtendkoffie op een trage dinsdag! ☕🌎✨
Disclaimer
Dit artikel is bedoeld voor informatieve doeleinden en vormt geen financieel, juridisch of medisch advies. De redactie van SPECTRUM Magazine streeft naar nauwkeurige en betrouwbare berichtgeving, maar lezers worden aangemoedigd om eigen onderzoek te doen en professioneel advies in te winnen.
Het artikel voldoet aan de Facebook-richtlijnen en bevat geen financieel advies. Het doel is om lezers positief en feitelijk te informeren over maatschappelijke en humanitaire ontwikkelingen met nadruk op hoop, rechtvaardigheid en menselijke waardigheid.
Referenties
The Role of Humanitarian Law in Iran’s Civil Cases, Ali Reza Ghafari (2024). https://www.hrw.org/
Iran Human Rights Annual Report, Mahmood Amiry-Moghaddam (2025). https://iranhr.net/en/
Women and Justice in the Middle East, Shirin Ebadi (2023). https://www.amnesty.org/