De recente uitzending van Christophe Deborsu voor RTL info, waarin hij naar Verviers, een stad in Wallonië met een opvallend hoge werkloosheidsgraad, trok en daar in gesprek ging met bewoners van de armste wijk van het land om hun dagelijkse realiteit en gevoelens tastbaar zichtbaar te maken, heeft een golf aan reacties en hevige meningen losgemaakt in heel België.
De reportage, die inmiddels meer dan 400.000 keer is bekeken, biedt uitgebreide interviews met inwoners die openhartig spreken over hun dagelijkse leven, inkomen en persoonlijke visies op werk en de toekomst. De beelden laten duidelijk zien hoe sommige mensen er bewust voor kiezen om niet te werken, terwijl anderen vol hoop en actief op zoek zijn naar een baan en nieuwe kansen in hun regio.
De uitzending zorgde voor uitgebreide en soms felle discussies in heel België, zowel op sociale media als in traditionele nieuwsprogramma’s. Kijkers, politici en academici deelden hun standpunt over het werkstelsel in België, de werking van uitkeringen en het voortdurende belang van persoonlijke motivatie, verantwoordelijkheid en respect voor elkaar.
Content:
“Werken loont voor mij niet”
In de reportage ontmoet Deborsu de 37-jarige Laetitia, een alleenstaande moeder van drie kinderen in Verviers. Laetitia stopte met haar studies toen ze op haar achttiende zwanger werd en heeft sindsdien niet meer gewerkt of een opleidingstraject opnieuw opgestart, ondanks verschillende moeilijke periodes die ze heeft doorgemaakt.
Haar gezin moet rondkomen van een uitkering van ongeveer 2.700 euro per maand. Voorlopig ziet ze geen mogelijkheid om te gaan werken, omdat haar toelage dan flink zou dalen en het totaal volgens haar financieel niet meer haalbaar zou zijn. Ze legt rustig uit hoe ze zorgvuldig met elke euro moet omgaan om de eindjes aan elkaar te knopen.
Ze benadrukt dat ze graag iets wil betekenen voor de samenleving, maar dat de huidige regels volgens haar nauwelijks ruimte laten om er daadwerkelijk op vooruit te gaan zodra ze zou gaan werken. Laetitia zorgt thuis voor haar kinderen, runt het huishouden met zorg en toewijding en probeert hun leven zo stabiel mogelijk te houden, ondanks de constante onzekerheid die op de achtergrond aanwezig blijft.
Dit is volgens sociaal experts een duidelijk voorbeeld van wat vaak de “werkloosheidsval” wordt genoemd, een situatie waarin het financieel bijna gelijk uitkomt of iemand werkt of niet, waardoor de motivatie om werk te zoeken kan verminderen. Instellingen zoals Forem proberen met begeleidingstrajecten, opleidingen en persoonlijke opvolging een eerlijker evenwicht te creëren en de stap naar werk haalbaarder te maken.
Acht jaar rust
In de reportage wordt ook Jacqueline uit Verviers geïnterviewd, waarin ze vertelt over haar situatie. Na het breken van haar been in 2017 heeft ze geen vaste baan meer gehad en ontvangt ze een uitkering van 1.400 euro. Haar man ontvangt een pensioen, wat hun gezamenlijke netto inkomen op ongeveer 3.000 euro per maand brengt. Met dit geld proberen ze hun vaste lasten en dagelijkse uitgaven te bekostigen.
In antwoord op de vraag van Deborsu of ze nog van plan is om te werken, antwoordt ze met een lach: “Nee, ik heb acht jaar van rust kunnen genieten en dat bevalt me eigenlijk wel. Ik zou niet meer kunnen wennen aan vroeg opstaan, mijn ritme is volledig veranderd.” Zo laat ze doorschemeren dat ze gehecht is geraakt aan haar huidige, vredige levensstijl.
Jacqueline geniet van het rustige leven en laat de drukte van haar verleden achter zich. Ze vindt voldoening in het helpen van anderen door op honden te passen tijdens vakanties van buren en kennissen. Haar dagen zijn goed gevuld en ze verveelt zich zelden, ondanks dat ze niet werkt.
Politiek in beweging
De reportage zorgde meteen voor politieke reacties in Brussel en daarbuiten. Georges-Louis Bouchez, voorzitter van MR, verklaarde op X dat “dit de gevolgen zijn van een afhankelijkheidssysteem waarbij mensen worden aangemoedigd om niets te doen”, een uitspraak die veel steun kreeg.
Zijn uitspraak zorgde voor veel reacties, zowel online als in de traditionele media. Sommigen zijn het ermee eens dat hij een punt heeft wanneer het gaat over de noodzaak van activering en het stellen van duidelijke grenzen, terwijl anderen van mening zijn dat hij onvoldoende rekening houdt met sociale omstandigheden, structurele armoede en individuele kwetsbaarheid.
Paul Magnette, voorzitter van de PS, reageerde op een gematigde en genuanceerde manier. Hij veroordeelt fraude, maar is van mening dat de reportage te veel extreme gevallen en karikaturen belichtte. De overgrote meerderheid van werkzoekenden wil volgens hem wel werken, maar wordt gehinderd door structurele obstakels zoals een gebrek aan kansen en ondersteuning.
“Geen sensatie, maar een taboe”
“Het onderwerp bleef ook in de media zeer aanwezig en werd allesbehalve vermeden. Hannelore Simoens van VTM NIEUWS sprak zich uit ten gunste van Deborsu en verdedigde zijn werkwijze. Ze benadrukte zijn journalistieke integriteit door te zeggen: ‘Ik ken hem een beetje, hij is niet iemand die uit is op sensatie’.”
Volgens haar heeft de reportage een diepgeworteld maatschappelijk taboe aan het licht gebracht, waar maar zelden openlijk over gesproken wordt. Ze benadrukte de ernst van de problemen in de armste wijk van België, waar 27 procent van de inwoners langdurig werkloos is. Daarnaast is één op de zeven mensen in Wallonië langdurig ziek en niet in staat om te werken, wat een enorme druk legt op het systeem en de solidariteit tussen regio’s.
Simoens benadrukte dat Vlaanderen vandaag meer nadruk legt op re-integratie en controle dan in het verleden. Ze merkte op dat er nu beter wordt gewerkt aan de activatie van langdurig werklozen, en dat er ook meer controles worden uitgevoerd. Ze benadrukte het belang van duidelijke afspraken, transparante regels en adequate begeleiding om ervoor te zorgen dat deze maatregelen effectief zijn.
Vlaanderen en Wallonië verschillen
Uit recente cijfers blijkt dat er grote regionale verschillen bestaan in het activeringsbeleid. Zo werden er vorig jaar in België maar liefst 18.000 boetes uitgedeeld aan mensen die geen werk wilden zoeken terwijl ze dat volgens de diensten wel konden, wat de discussie over strengere controle opnieuw aanwakkerde.
Uit cijfers van de VDAB blijkt dat er 11.000 langdurig werklozen uit Vlaanderen kwamen, wat aangeeft dat Vlaanderen in verhouding minder langdurig werklozen heeft dan Wallonië. Dit suggereert dat Vlaanderen strenger lijkt te controleren en sneller optreedt bij gebrek aan medewerking.
Volgens arbeidsmarktdeskundigen toont dit aan dat controle en begeleiding het meest effectief zijn wanneer ze samenwerken en elkaar versterken. In Vlaanderen zijn er steeds meer lokale initiatieven die mensen stap voor stap begeleiden naar nieuwe kansen op de arbeidsmarkt en hen gemotiveerd houden.
Waarom Wallonië meer langdurig zieken telt
Arbeidseconoom Stijn Baert van de UGent verklaart dat langdurige afwezigheid van werk vaak voorkomt bij personen met een lage opleiding. Hij legt uit dat zij meestal fysiek zwaardere beroepen uitoefenen, waardoor ze sneller last kunnen krijgen van rug- of spierproblemen en andere lichamelijke klachten als gevolg van de zware werkomstandigheden.
Baert benadrukt dat ziekte meestal niet de primaire oorzaak is, maar eerder een gevolg van sociale ongelijkheid en beperkte opleidingskansen, die zich langzaam opstapelen. Hij legt uit dat mensen die langdurig werkloos zijn, moeite hebben om weer aan het werk te gaan omdat hun zelfvertrouwen en vaardigheden vaak afnemen en werkgevers terughoudender worden.
Volgens hem is het van essentieel belang om aanzienlijk meer te investeren in opleidingsmogelijkheden en gezondheidsvoorzieningen. Hij benadrukt dat werkgelegenheid niet alleen zorgt voor financiële stabiliteit, maar ook voor sociale verbondenheid en een betere levenskwaliteit. Dit dient als een krachtige oproep aan beleidsmakers om het beleid aanzienlijk aan te passen en te verbeteren.
Kansen blijven liggen
Opvallend is dat er in Wallonië tegelijk veel vacatures openstaan in uiteenlopende sectoren, volgens cijfers van Forem en Eurostat. Deze vacatures omvatten duizenden jobs waarvoor geen diploma of ervaring nodig is, zoals in de logistiek en basisdiensten, maar het blijkt moeilijk om deze plaatsen ingevuld te krijgen.
Baert wijst erop dat het idee dat er geen banen zijn niet langer klopt en inmiddels achterhaald is, aangezien er volop werk te vinden is in verschillende sectoren zoals logistiek, schoonmaak, horeca en productie. Hij benadrukt het belang van het begeleiden van mensen naar deze banen en benoemt daarbij het belang van goede bemiddeling, begeleiding en duidelijke informatie.
Werkgevers pleiten voor extra stimulansen om mensen opnieuw te laten instromen in bedrijven die personeel tekortkomen en dreigen groei mis te lopen, aangezien digitale vaardigheden en taalonderwijs volgens experts cruciaal zijn om werknemers duurzaam aan het werk te houden en hun kansen op doorgroei te vergroten.
Reactie vanuit Vlaanderen
“In Vlaanderen is er aanzienlijke belangstelling voor het debat en wordt het nauwlettend gevolgd door zowel politici als arbeidsbemiddelingsdiensten. Volgens begeleiders van de VDAB neemt de motivatie vaak toe wanneer mensen beseffen dat werken opnieuw de moeite waard is en duidelijke voordelen oplevert op zowel de korte als lange termijn.”
Ook werkgevers in de zorg en logistiek hopen dat de reportage zal leiden tot een verhoogde focus op samenwerking tussen verschillende regio’s, waardoor vacatures sneller ingevuld kunnen worden, kennis effectiever gedeeld kan worden en projecten niet komen stil te liggen als gevolg van een tekort aan personeel.
Vakbonden benadrukken dat het van uiterst belang is om iedereen gelijke kansen te geven, ongeacht hun afkomst, regio of opleidingsniveau, en tegelijkertijd te waarborgen dat er voldoende sociale bescherming is zodat niemand uit de boot valt.
Een breder maatschappelijk gesprek
De reportage van Deborsu heeft niet alleen een breed landelijk gesprek op gang gebracht over werk, waardering en solidariteit in België, maar heeft ook sommige kijkers doen inzien dat het een spiegel vormt voor het Belgische systeem, terwijl anderen het eerder beschouwen als een kans om beter en eerlijker beleid te voeren en blinde vlekken aan te pakken.
De uitzending laat zien dat het thema veel dieper gaat dan slechts cijfers en grafieken: het draait om mensen, hun beslissingen en hun hoop, maar ook om hun angsten. Het onderwerp raakt de kern van de Belgische samenleving en werpt vragen op over de toekomst, rechtvaardigheid en de gedeelde verantwoordelijkheid tussen overheid en burgers.
Key points
- De reportage van Christophe Deborsu voor RTL info zet een omvangrijk maatschappelijk gesprek in gang in België over werkloosheid, uitkeringen, persoonlijke verantwoordelijkheid en de grenzen van solidariteit binnen het huidige systeem.
- Inwoners van Verviers delen openhartige verhalen over hun levenssituatie, hun inkomen en de bewuste keuzes rond wel of niet werken, waardoor kijkers een zeldzaam en eerlijk beeld krijgen van hun dagelijkse realiteit en twijfels.
- Politieke partijen MR en PS reageren elk met een andere invalshoek op de discussie: MR benadrukt activering en striktere controle, terwijl PS focust op sociale bescherming, nuance en begrip voor groepen die het moeilijk hebben.
- Met 27% langdurige werkloosheid behoort Verviers tot de zwaarst getroffen regio’s van het land, wat de druk op sociale diensten en ondersteuningsmaatregelen sterk verhoogt en de urgentie van effectieve oplossingen voelbaar maakt.
- UGent-professor Stijn Baert licht toe hoe ziekte en werkloosheid vaak hand in hand gaan, en hoe sociale ongelijkheid en beperkte opleidingskansen deze wisselwerking versterken en mensen kunnen vastzetten in een vicieuze cirkel van kwetsbaarheid en afhaken.
- In Vlaanderen tonen activeringsprogramma’s van de VDAB betere resultaten, met intensievere begeleiding, meer opvolging en lokale initiatieven die mensen helpen om opnieuw te starten én om aan het werk te blijven.
- Wallonië worstelt met structurele problemen zoals hoge werkloosheid en langdurige ziekte, terwijl er tegelijk veel openstaande functies zijn waarvoor geen diploma of ervaring nodig is, wat de aanhoudende mismatch tussen vraag en aanbod duidelijk maakt.
- De reportage opent een belangrijk gesprek over solidariteit en werkethiek, en nodigt uit tot de vraag hoe België iedereen eerlijk kan aanmoedigen om naar vermogen bij te dragen, zonder kwetsbare groepen te stigmatiseren of uit te sluiten, en met beleidskeuzes die echte vooruitgang mogelijk maken.
DEEL NU: Het rapport over werklozen als vermeende fraudeurs zorgt voor een heftig politiek debat over de behandeling van kwetsbare groepen en het strenger optreden tegen mogelijke fraudeurs.
Deze tekst is met toewijding samengesteld door De Leukste Plaatjes, een dynamisch mediahuis dat zich specialiseert in het delen van verhalen die zowel verlichten als verrijken, vanuit de verste uithoeken van de aarde. Zorg dat je niets mist van onze boeiende updates door De Leukste Plaatjes te volgen op Facebook. Laat je meeslepen in een wereld vol betekenisvolle verhalen. 🌍✨ – Je kunt ons hier volgen: De leukste plaatjes
SPECTRUM Magazine – Financiële, juridische en medische disclaimer en aansprakelijkheid
De informatie in dit artikel is bedoeld voor algemene informatiedoeleinden. SPECTRUM Magazine geeft geen financieel, juridisch of medisch advies en is niet aansprakelijk voor beslissingen die op basis van deze inhoud worden genomen. Raadpleeg altijd een erkend professional voor persoonlijk advies. De redactie streeft naar nauwkeurige en evenwichtige informatie, maar kan volledigheid niet garanderen.
Facebook-disclaimer
Deze publicatie heeft als doel lezers te informeren en te inspireren met heldere duiding en extra context. Het is geen financieel advies, maar een uitnodiging om met oprechte interesse naar maatschappelijke thema’s te kijken, erover na te denken en er respectvol met anderen over in gesprek te gaan, zowel online als offline.
Professionele referenties: geraadpleegde en gecontroleerde bronnen
- Baert, S. (2024). Arbeid en gezondheid in België: nieuwe inzichten. Universiteit Gent, onderzoeksrapport over arbeidsmarkt en gezondheid. ugent.be – geraadpleegd als onderbouw voor de besproken cijfers en conclusies.
- Statbel (2025). Arbeidsmarktstatistieken Vlaanderen en Wallonië 2025. Officiële cijfers gepubliceerd door statbel.fgov.be – gebruikt als referentie voor recente data over werkloosheid en regionale verschillen.
- VDAB (2025). Activeringsrapport Vlaanderen: kansen en uitdagingen. Rapport beschikbaar via vdab.be – biedt extra inzicht in activeringsbeleid, begeleiding en controle in Vlaanderen.