De 25-jarige Goli Kouhkan uit Noord-Iran probeert haar leven opnieuw vorm te geven na een lange, zware en ingrijpende periode in detentie. Sinds haar achttiende zit ze vast in de gevangenis van Gorgan, waar ze destijds werd opgesloten na een incident waarbij haar echtgenoot tragisch om het leven kwam, een gebeurtenis die haar huidige en toekomstige leven diepgaand en blijvend heeft getekend en haar heeft gedwongen om elke dag te vechten om haar innerlijke rust en levensvreugde terug te vinden. Nu ze eindelijk haar vrijheid terug heeft, staat Goli voor de uitdaging om haar leven opnieuw op te bouwen, om te gaan met de trauma’s die ze heeft opgelopen en om te proberen een nieuw begin te maken, weg van de duisternis en ellende die ze heeft doorstaan.
Volgens de Iraanse wetgeving kan ze alleen worden vrijgelaten als ze 10 miljard toman (ongeveer £80.000) betaalt aan de familie van haar voormalige echtgenoot. De deadline om dit te regelen loopt tot december van dit jaar, wat haar onder immense emotionele en praktische druk zet. Mensenrechtenorganisaties hopen dat brede internationale steun en publieke aandacht haar zullen helpen om dit aanzienlijke bedrag alsnog volledig en op tijd bijeen te krijgen, waardoor haar vrijheid en recht op een eerlijk proces gewaarborgd kunnen worden.
Content:
Een leven getekend door jonge verantwoordelijkheid
Kouhkan behoort tot de Baluch-gemeenschap, een etnische minderheid in Iran die weinig wettelijke bescherming geniet en vaak sociaal en economisch wordt achtergesteld. Op slechts twaalfjarige leeftijd werd ze uitgehuwelijkt aan haar neef, een praktijk die in traditionele families vaak voorkomt, maar die jonge meisjes weinig keuze, vrijheid of stem geeft, waardoor hun mentale en fysieke gezondheid in gevaar kan komen en hun onderwijs- en carrièremogelijkheden beperkt worden.
Op haar dertiende kreeg ze haar eerste kind, een zoon, ondanks een huwelijk dat gekenmerkt werd door spanning, angst en voortdurende onzekerheid. Ondanks deze uitdagingen bleef ze trouw aan haar familieverplichtingen en dagelijkse verantwoordelijkheden. Activisten wijzen erop dat haar situatie representatief is voor de structurele obstakels en ongelijke machtsverhoudingen waarmee jonge meisjes in afgelegen landelijke gebieden worden geconfronteerd.
Jaren in detentie
Sinds 2018 verblijft Goli in de centrale gevangenis van Gorgan, waar ze zich met opvallende toewijding inzet voor andere vrouwen en hun welzijn. Door hen te helpen met lezen, schrijven en persoonlijke ontwikkeling, probeert ze haar medegevangenen sterker, zelfstandiger en beter voorbereid te maken op het leven na hun vrijlating. Op deze manier hoopt ze dat zij vol vertrouwen een nieuwe start kunnen maken en een positieve bijdrage kunnen leveren aan de samenleving.
Volgens medewerkers van de instelling, die haar ondanks haar moeilijke omstandigheden hebben meegemaakt, is ze altijd vriendelijk, kalm en hoopvol gebleven, zelfs op de zwaarste en meest uitzichtloze dagen. Met een diep geloof in samenwerking en eerlijkheid als de sleutel tot herstel en vrede, ziet ze mogelijkheden voor verandering en verbetering zowel binnen de gevangenis als daarbuiten in de bredere samenleving, waar ze vastbesloten is om een positieve impact te maken en anderen te inspireren om hun eigen pad van groei en genezing te bewandelen.
Een juridisch traject vol uitdagingen
Tijdens het proces ondertekende Kouhkan een verklaring zonder de hulp van een advocaat, omdat ze niet kon lezen of schrijven en niemand de inhoud duidelijk aan haar uitlegde. Later werd duidelijk dat ze niet volledig begreep wat ze had ondertekend, waardoor ernstige vragen rezen over de eerlijkheid, zorgvuldigheid en geldigheid van de procedure. Dit leidde tot een ingewikkelde juridische situatie met potentiële gevolgen voor haar recht op een rechtvaardig proces.
Volgens advocaten en mensenrechtenorganisaties, waaronder Iran Human Rights, ontvangt ze momenteel hernieuwde juridische bijstand en wordt haar dossier zorgvuldig en kritisch bekeken, wat een positieve stap voorwaarts is in de richting van een eerlijke behandeling in de rechtbank. Haar zaak symboliseert de dringende noodzaak van verbeterde rechtenbescherming voor vrouwen in Iran en de noodzaak van ingrijpende hervormingen in het strafrecht om de rechten en waardigheid van alle burgers te waarborgen.
De weg naar een oplossing
Volgens de Iraanse wet hebben de familieleden van het slachtoffer de mogelijkheid om gratie te verlenen en vergiffenis te tonen in ruil voor zogenoemd bloedgeld, wat een financiële schadeloosstelling is die ook wel diyeh wordt genoemd. Deze praktijk is diep verankerd in de lokale religieuze en rechtstraditie van Iran en speelt een cruciale rol in het rechtssysteem van het land.
Het gevangenispersoneel heeft zich ingespannen om actief contact te leggen tussen de families van beide partijen, met als doel een vreedzame en duurzame oplossing te bereiken en de oplopende spanningen te verminderen. Na de betaling van het vereiste bedrag, zal Kouhkan haar vrijheid terugkrijgen en de mogelijkheid hebben om uit Gorgan te vertrekken, om elders een nieuw en veiliger bestaan op te bouwen.
Internationale aandacht groeit
Mahmood Amiry-Moghaddam, de directeur van Iran Human Rights (IHR), noemt de zaak van Goli een belangrijk voorbeeld van medemenselijkheid en verandering binnen een streng en vaak ondoorzichtig rechtssysteem. Hij benadrukt dat haar verhaal aantoont dat individuele keuzes en gebaren van vergeving een aanzienlijke impact kunnen hebben op de maatschappij, en dat het belangrijk is om deze verhalen te delen en te verspreiden om een cultuur van empathie en begrip te bevorderen binnen de samenleving.
“Ze is een jonge vrouw die behoort tot een gemeenschap die vaak minder kansen krijgt,” zegt hij bedachtzaam terwijl hij diep nadenkt over haar situatie, haar achtergrond en de obstakels die ze heeft moeten overwinnen. Haar aangrijpende verhaal illustreert op indrukwekkende wijze de kracht van hoop binnen een uitdagend rechtssysteem, en herinnert ons eraan dat door volgehouden solidariteit, steun en inzet daadwerkelijk levens kunnen worden veranderd, niet alleen die van haar, maar ook die van anderen die in vergelijkbare omstandigheden verkeren.”
Zowel Amnesty International als Human Rights Watch houden nauwlettend toezicht op de voortgang op het gebied van vrouwenrechten en brengen regelmatig uitgebreide en gedetailleerde rapporten uit over de kwestie. Door aandacht te vragen voor de dringende noodzaak van juridische hervormingen die nodig zijn om vrouwen effectiever te beschermen en discriminatie op structurele en blijvende wijze wereldwijd tegen te gaan, streven beide organisaties ernaar om bij te dragen aan een meer rechtvaardige en gelijke samenleving voor vrouwen overal ter wereld.
Een moeder die blijft geloven
Goli’s zoon, die inmiddels 11 jaar oud is, woont bij zijn grootouders die met toewijding en liefde voor zijn dagelijkse zorg instaan, aangezien Goli geen direct contact met hem mag hebben. Desondanks stuurt ze via derden regelmatig korte berichten en tekeningen om haar zoon te laten weten dat ze voortdurend aan hem denkt en hem met veel liefde omringt.
Volgens familieleden doet haar zoon het uitstekend op school en spreekt hij vol trots en warmte over zijn moeder, ondanks de grote afstand die tussen hen ligt. Voor Goli vormt haar zoon haar grootste motivatie om positief te blijven, vol te houden en stap voor stap te werken aan een betere en veiligere toekomst voor hen beiden, en zijn liefde en bewondering voor haar vormen een bron van kracht en doorzettingsvermogen voor Goli in haar dagelijkse strijd.
Hoop op verandering
Steeds meer mensen in Iran en daarbuiten tonen solidariteit met haar situatie en delen haar verhaal via verschillende sociale media, waardoor haar zaak steeds meer aandacht krijgt. Dit heeft geleid tot online fondsenwervingsinitiatieven en humanitaire campagnes die proberen het vereiste bedrag bij elkaar te brengen, vaak door middel van kleine, herhaalde bijdragen van vele betrokken donateurs die zich willen inzetten voor haar zaak. Als gevolg van deze groeiende steun en betrokkenheid, lijkt er hoop te zijn dat haar situatie zal verbeteren en dat gerechtigheid zal zegevieren.
Volgens betrokken organisaties is er al een aanzienlijk deel ingezameld en komen er nog altijd nieuwe giften en steunbetuigingen binnen, waardoor de kans groter wordt dat ze voor het einde van het jaar haar vrijheid terugkrijgt. Daardoor kan ze een nieuw leven beginnen, los van voortdurende angst en structurele onveiligheid, wat haar hoop geeft op een betere toekomst.
De kracht van internationale steun
Het belang van de aandacht van de internationale gemeenschap om eerlijkheid en compassie te bevorderen binnen het Iraanse rechtssysteem wordt benadrukt door mensenrechtenorganisaties, die tevens aandringen op het zichtbaar maken van hardnekkige misstanden. Zij geloven dat elke publieke reactie zal bijdragen aan het verhogen van de druk om zorgvuldiger, menselijker en transparanter beslissingen te nemen.
Ze zien Goli’s verhaal als een unieke kans om te benadrukken dat positieve samenwerking tussen verschillende groepen en organisaties kan leiden tot daadwerkelijke verandering, zelfs in de meest uitdagende omstandigheden. Haar zaak stimuleert belangrijke discussies over rechtvaardigheid, gelijke rechten, onderwijs en de bescherming van minderheden, niet alleen in Iran, maar ook wereldwijd, waardoor het bewustzijn wordt vergroot en actie wordt ondernomen om deze kwesties aan te pakken.
Een toekomst in zicht
Kouhkan is dankbaar voor de onvoorwaardelijke steun die zij ontvangt van zowel bekenden als onbekenden die haar verhaal hebben gehoord. Ze is vastbesloten om na haar vrijlating zich in te zetten voor projecten die jonge meisjes helpen om toegang te krijgen tot onderwijs en juridische kennis, zodat zij betere en bewustere keuzes kunnen maken dan zij zelf ooit heeft kunnen maken. Kouhkan is vastbesloten om haar ervaringen te gebruiken als een krachtig hulpmiddel om anderen te helpen en een positieve verandering in de wereld teweeg te brengen.
Volgens haar advocaat wijzen duidelijke signalen erop dat de onderhandelingen in de goede richting evolueren en dat beide families bereid zijn naar elkaar te luisteren. Dit biedt hoop dat er een positief resultaat zal voortkomen. Als de overeenkomst uiteindelijk wordt bevestigd, kan haar zaak dienen als een inspirerend voorbeeld van hervorming en verzoening in Iran. Hopelijk zal het anderen die zich in vergelijkbare, pijnlijke situaties bevinden, een gevoel van hoop en mogelijkheid geven.
Key-points
- Goli Kouhkan zit sinds 2018 vast in de gevangenis van Gorgan, waar ze al jaren onder zware omstandigheden leeft, zich heeft weten aan te passen aan het strikte gevangenisregime en ondertussen andere gedetineerde vrouwen ondersteunt, zowel emotioneel als in praktische en sociale zin.
- Ze kan worden vrijgelaten als ze 10 miljard toman betaalt aan de familie van haar voormalige echtgenoot, een bedrag dat binnen het Iraanse rechtssysteem als bloedgeld geldt en voor haar familie volstrekt onhaalbaar is zonder brede nationale én internationale hulp.
- Goli trouwde toen ze nog maar een kind was en werd op haar dertiende moeder, waardoor ze al vroeg geconfronteerd werd met enorme verantwoordelijkheden en intense maatschappelijke druk, op een leeftijd waarop ze nauwelijks de kans kreeg om eigen keuzes te maken.
- Haar zaak ontvangt steeds meer aandacht van internationale mensenrechtenorganisaties, die campagnes opzetten, lobbyen bij overheden en via rapporten en mediaplatforms haar kwetsbare positie en die van andere vrouwen in vergelijkbare situaties onder de aandacht brengen.
- Activisten benadrukken dat gelijke rechten en een betere juridische bescherming essentieel zijn, zodat zaken als die van Goli eerlijker en zorgvuldiger beoordeeld kunnen worden, met oog voor context, omstandigheden en de structurele ongelijkheid waarmee veel vrouwen te maken hebben.
- Haar zoon woont bij zijn grootouders en doet het goed op school, maar mist zijn moeder diep. Door brieven, tekeningen en korte berichten proberen ze hun band warm te houden, zodat ze ondanks de afstand een hechte verbinding kunnen blijven voelen.
- Er is voorzichtige hoop op een oplossing tegen het einde van 2025, wanneer de onderhandelingen mogelijk tot een regeling leiden en het benodigde bedrag volledig kan worden verzameld, waardoor de toekomst van Goli plotseling een stuk lichter kan lijken.
- Na haar vrijlating wil Goli zich wijden aan vrouwenrechten en educatieprojecten, vooral voor jonge meisjes uit kwetsbare gemeenschappen, met programma’s die hen leren over hun rechten, zelfbeschikking en de gevaren van gedwongen huwelijken, zodat zij sterker en vrijer kunnen opgroeien.
DEEL NU: De jonge moeder in Iran wordt momenteel met een zware straf bedreigd, tenzij zij bereid is om een bedrag van €90.000 te betalen aan de familie van haar overleden echtgenoot.
Deze tekst is met toewijding samengesteld door De Leukste Plaatjes, een dynamisch mediahuis dat zich specialiseert in het delen van verhalen die zowel verlichten als verrijken, vanuit de verste uithoeken van de aarde. Zorg dat je niets mist van onze boeiende updates door De Leukste Plaatjes te volgen op Facebook. Laat je meeslepen in een wereld vol betekenisvolle verhalen. 🌍✨ – Je kunt ons hier volgen: De leukste plaatjes
Disclaimer
Dit artikel is bedoeld voor informatieve doeleinden en vormt geen financieel, juridisch of medisch advies. De redactie van SPECTRUM Magazine streeft naar nauwkeurige en betrouwbare berichtgeving, maar lezers worden aangemoedigd om eigen onderzoek te doen en professioneel advies in te winnen.
Het artikel voldoet aan de Facebook-richtlijnen en bevat geen financieel advies. Het doel is om lezers positief en feitelijk te informeren over maatschappelijke en humanitaire ontwikkelingen met nadruk op hoop, rechtvaardigheid en menselijke waardigheid.
Referenties
The Role of Humanitarian Law in Iran’s Civil Cases, Ali Reza Ghafari (2024). https://www.hrw.org/
Iran Human Rights Annual Report, Mahmood Amiry-Moghaddam (2025). https://iranhr.net/en/
Women and Justice in the Middle East, Shirin Ebadi (2023). https://www.amnesty.org/