De 25-jarige Goli Kouhkan uit Noord-Iran probeert haar leven opnieuw op te bouwen na een lange periode van detentie, waarin ze heeft gevochten tegen innerlijke onrust en verdriet na het tragische voorval waarbij haar echtgenoot om het leven kwam. Nu ze eindelijk vrij is, staat Goli voor de uitdaging om haar diepgewortelde trauma’s te verwerken en een frisse start te maken, ver weg van de duisternis en ellende die ze heeft meegemaakt.
Volgens de Iraanse wet kan ze alleen vrijgelaten worden als ze £80.000 betaalt aan de familie van haar voormalige echtgenoot voor december van dit jaar, en met brede internationale steun en publieke aandacht hopen mensenrechtenorganisaties haar te helpen dit bedrag op tijd bijeen te krijgen voor haar vrijheid en eerlijk proces.
Content:
Een leven getekend door jonge verantwoordelijkheid
Kouhkan behoort tot de Baluch-gemeenschap, een etnische minderheid in Iran die weinig bescherming geniet en vaak sociaal en economisch wordt achtergesteld. Op twaalfjarige leeftijd werd ze uitgehuwelijkt aan haar neef, een praktijk die in traditionele families vaak voorkomt en jonge meisjes weinig keuze, vrijheid of stem geeft. Dit kan leiden tot gezondheidsrisico’s en beperking van onderwijs- en carrièremogelijkheden.
Op haar dertiende kreeg ze haar eerste kind, een zoon, ondanks een moeilijk huwelijk en ondanks de talloze uitdagingen die ze moest overwinnen. Ondanks alle obstakels bleef ze trouw aan haar familie en aan haar dagelijkse verantwoordelijkheden. Activisten benadrukken dat haar schrijnende situatie helaas veel voorkomt bij jonge meisjes in afgelegen landelijke gebieden, waar de toegang tot onderwijs en gezondheidszorg beperkt is.
Jaren in detentie
Sinds 2018 verblijft Goli in de centrale gevangenis van Gorgan, waar ze met toewijding en vastberadenheid andere vrouwen helpt met lezen, schrijven en persoonlijke ontwikkeling. Haar doel is om haar medegevangenen sterker, zelfstandiger en beter voorbereid te maken op het leven na hun vrijlating, zodat ze vol vertrouwen een nieuwe start kunnen maken en een positieve bijdrage kunnen leveren aan de samenleving.
Volgens medewerkers van de instelling blijft ze altijd vriendelijk, kalm en hoopvol, zelfs op de moeilijkste dagen. Ze hecht waarde aan samenwerking en eerlijkheid als essentiële elementen voor herstel en vrede. Ze identificeert kansen voor verandering en verbetering, zowel binnen als buiten de gevangenismuren. Haar vastberadenheid om een positieve invloed te hebben en anderen te inspireren om te groeien en te genezen, is onwankelbaar.
Een juridisch traject vol uitdagingen
Tijdens het proces heeft Kouhkan een verklaring ondertekend zonder de hulp van een advocaat, aangezien ze niet kon lezen of schrijven en niemand de inhoud duidelijk had uitgelegd. Achteraf bleek dat ze niet volledig begreep wat ze had ondertekend, wat vragen opriep over de eerlijkheid, zorgvuldigheid en geldigheid van de procedure. Dit resulteerde in een ingewikkelde juridische situatie met mogelijk gevolgen voor haar recht op een eerlijk proces.
Volgens advocaten en mensenrechtenorganisaties, waaronder Iran Human Rights, wordt haar zaak momenteel zorgvuldig bekeken en ontvangt ze hernieuwde juridische bijstand, een positieve stap richting eerlijke behandeling in de rechtbank. Haar zaak benadrukt de noodzaak van verbeterde rechtenbescherming voor vrouwen in Iran en hervormingen in het strafrecht om de rechten en waardigheid van alle burgers te waarborgen.
De weg naar een oplossing
Familieleden van het slachtoffer hebben volgens de Iraanse wet de optie om gratie te verlenen en vergiffenis te tonen in ruil voor bloedgeld, ook wel bekend als diyeh. Deze traditie is diep geworteld in de lokale religieuze en juridische praktijken van Iran en vervult een belangrijke rol in het rechtssysteem van het land.
Het personeel van de gevangenis heeft zich ingespannen om actief contact te leggen tussen de families van beide partijen, met als doel het bereiken van een vreedzame en duurzame oplossing en het verminderen van de oplopende spanningen. Zodra de vereiste betaling is voldaan, zal Kouhkan worden vrijgelaten en de mogelijkheid krijgen om Gorgan te verlaten en elders een nieuw en veiliger leven op te bouwen.
Internationale aandacht groeit
Mahmood Amiry-Moghaddam, directeur van Iran Human Rights (IHR), vindt de zaak van Goli een belangrijk voorbeeld van medemenselijkheid en verandering in het rechtssysteem. Hij benadrukt dat haar verhaal laat zien dat individuele keuzes en gebaren van vergeving een grote impact kunnen hebben op de maatschappij. Het delen en verspreiden van deze verhalen is daarom belangrijk om een cultuur van empathie en begrip te bevorderen in de samenleving.
Hij overweegt haar situatie, achtergrond en obstakels zorgvuldig. Haar verhaal illustreert hoe hoop kracht kan geven temidden van een ingewikkeld rechtssysteem. Door vast te houden aan solidariteit, steun en inzet kunnen levens veranderen, niet alleen dat van haar, maar ook van anderen in vergelijkbare omstandigheden.
Amnesty International en Human Rights Watch controleren vrouwenrechten en publiceren rapporten. Ze pleiten voor juridische hervormingen om discriminatie tegen te gaan en streven naar gelijkheid voor vrouwen wereldwijd.
Een moeder die blijft geloven
Goli’s 11-jarige zoon verblijft momenteel bij zijn grootouders, die met liefdevolle toewijding voor hem zorgen. Ondanks dat Goli geen direct contact met hem mag hebben, stuurt zij regelmatig korte berichten en tekeningen via anderen om hem te laten weten dat zij altijd aan hem denkt en hem met liefde omgeeft.
Goli’s zoon doet het geweldig op school volgens haar familie. Ondanks de afstand spreekt hij trots over zijn moeder, die hem motiveert en inspireert. Haar zoon is haar grootste motivatie om positief te blijven en te werken aan een betere toekomst. Zijn liefde en bewondering geven Goli de kracht die ze nodig heeft in haar strijd.
Hoop op verandering
Steeds meer mensen in Iran en over de hele wereld tonen solidariteit met haar en delen haar verhaal op sociale media, wat heeft geleid tot online inzamelingsacties en humanitaire campagnes. Dankzij de kleine bijdragen van vele donateurs lijkt er hoop te zijn op verbetering van haar situatie en gerechtigheid.
De betrokken organisaties hebben laten weten dat er al een aanzienlijk bedrag is ingezameld en dat er nog steeds nieuwe giften en steunbetuigingen binnenkomen. Hierdoor stijgt de kans dat zij voor het einde van het jaar haar vrijheid terugkrijgt en een nieuw leven kan beginnen. Dit geeft haar hoop op een betere toekomst, zonder voortdurende angst en structurele onveiligheid.
De kracht van internationale steun
Mensenrechtenorganisaties benadrukken het belang dat de internationale gemeenschap moet hechten aan eerlijkheid en compassie in het Iraanse rechtssysteem. Ze dringen erop aan dat hardnekkige misstanden aan het licht worden gebracht, in de overtuiging dat elke publieke reactie zal helpen om de druk te verhogen voor zorgvuldiger, menselijker en transparanter genomen beslissingen.
Goli’s verhaal onderstreept de waarde van positieve samenwerking tussen diverse groepen en organisaties, zelfs in moeilijke omstandigheden. Haar zaak spoort aan tot gesprekken over rechtvaardigheid, gelijke rechten, onderwijs en de bescherming van minderheden, met als doel het vergroten van wereldwijd bewustzijn en het ondernemen van actie om deze kwesties aan te pakken.
Een toekomst in zicht
Kouhkan is dankbaar voor de steun en wil zich inzetten voor projecten die meisjes helpen met onderwijs en juridische kennis, met als doel een positieve verandering in de wereld te brengen.
De signalen zijn positief en geven hoop op een goede afloop van de onderhandelingen tussen beide families. Als de overeenkomst wordt bevestigd, kan dit dienen als inspiratie voor hervorming en verzoening in Iran, en anderen hoop en mogelijkheden bieden.
Key-points
- Goli Kouhkan zit sinds 2018 vast in de gevangenis van Gorgan, waar ze onder zware omstandigheden leeft, zich heeft aangepast aan het strikte gevangenisregime en ondertussen andere gedetineerde vrouwen ondersteunt, zowel emotioneel als praktisch en sociaal.
- Ze kan worden vrijgelaten als ze 10 miljard toman betaalt aan de familie van haar voormalige echtgenoot, een bedrag dat binnen het Iraanse rechtssysteem als bloedgeld geldt en dat voor haar familie volstrekt onhaalbaar is zonder brede nationale én internationale steun.
- Goli trouwde toen ze nog maar een kind was en werd op dertienjarige leeftijd moeder, waardoor ze al vroeg werd geconfronteerd met enorme verantwoordelijkheden en intense maatschappelijke druk, op een moment dat ze nauwelijks de kans kreeg om eigen keuzes te maken.
- Haar zaak krijgt steeds meer aandacht van internationale mensenrechtenorganisaties, die campagnes opzetten, lobbyen bij overheden en via rapporten en mediaplatforms haar kwetsbare positie en die van andere vrouwen in vergelijkbare situaties onder de aandacht brengen.
- Activisten benadrukken dat gelijke rechten en betere juridische bescherming essentieel zijn, zodat zaken als die van Goli eerlijker en zorgvuldiger beoordeeld kunnen worden, met oog voor de context, persoonlijke omstandigheden en de structurele ongelijkheid waarmee veel vrouwen te maken hebben.
- Haar zoon woont bij zijn grootouders en doet het goed op school, maar mist zijn moeder intens. Door brieven, tekeningen en korte berichten proberen ze hun band warm te houden, zodat ze ondanks de afstand een hechte verbinding blijven voelen.
- Er is voorzichtige hoop op een oplossing tegen het einde van 2025, wanneer onderhandelingen mogelijk tot een regeling leiden en het benodigde bedrag volledig kan worden verzameld, waardoor Goli’s toekomst plotseling een stuk lichter kan lijken.
- Na haar vrijlating wil Goli zich volledig wijden aan vrouwenrechten en educatieprojecten, vooral voor jonge meisjes uit kwetsbare gemeenschappen. Ze wil programma’s opzetten die hen leren over hun rechten, zelfbeschikking en de gevaren van gedwongen huwelijken, zodat zij sterker en vrijer kunnen opgroeien.
DEEL NU: De jonge moeder in Iran wordt geconfronteerd met een zware straf, tenzij ze €90.000 betaalt aan de familie van haar overleden echtgenoot.
Dit meesterwerk is met veel flair in elkaar gezet door KletsKous, het mediaplatform dat niet alleen praat maar ook echt iets te zeggen heeft! Wij serveren verhalen die zowel ogen openen als gedachten verbreden, rechtstreeks vanuit elke uithoek van onze kleurrijke wereld. Blijf hangen voor onze boeiende updates door KletsKous te volgen op Facebook. Spring aan boord voor een rit vol avontuurlijke verhalen die meer impact hebben dan een kop koffie op maandagochtend! ☕🌐✨
Disclaimer
Dit artikel is bedoeld voor informatieve doeleinden en vormt geen financieel, juridisch of medisch advies. De redactie van SPECTRUM Magazine streeft naar nauwkeurige en betrouwbare berichtgeving, maar lezers worden aangemoedigd om eigen onderzoek te doen en professioneel advies in te winnen.
Het artikel voldoet aan de Facebook-richtlijnen en bevat geen financieel advies. Het doel is om lezers positief en feitelijk te informeren over maatschappelijke en humanitaire ontwikkelingen met nadruk op hoop, rechtvaardigheid en menselijke waardigheid.
Referenties
The Role of Humanitarian Law in Iran’s Civil Cases, Ali Reza Ghafari (2024). https://www.hrw.org/
Iran Human Rights Annual Report, Mahmood Amiry-Moghaddam (2025). https://iranhr.net/en/
Women and Justice in the Middle East, Shirin Ebadi (2023). https://www.amnesty.org/