De recente uitzending van Christophe Deborsu voor RTL info, waarin hij naar Verviers, een stad in Wallonië met een opvallend hoge werkloosheidsgraad, trok en daar in gesprek ging met bewoners van de armste wijk van het land om hun dagelijkse realiteit en gevoelens tastbaar zichtbaar te maken, heeft een golf aan reacties en hevige meningen losgemaakt in heel België. Zowel voor- als tegenstanders van de reportage lieten zich horen, wat heeft geresulteerd in een levendig debat over armoede, werkloosheid en sociale ongelijkheid in het land.
Het recente rapport, inmiddels meer dan 400.000 keer bekeken, bevat diepgaande interviews met bewoners die openhartig spreken over hun dagelijks leven, inkomen en persoonlijke opvattingen over werk en toekomst. De bevindingen laten zien dat sommige mensen bewust kiezen om niet te werken, terwijl anderen vol ambitie blijven zoeken naar werk en nieuwe kansen in de regio.
De uitzending zorgde voor levendige discussies in heel België, zowel online als op televisie. Standpunten werden gedeeld over het werkstelsel, uitkeringen en het belang van motivatie, verantwoordelijkheid en respect.
Content:
“Werken loont voor mij niet”
In de reportage ontmoet Deborsu Laetitia, een 37-jarige alleenstaande moeder van drie kinderen uit Verviers. Laetitia stopte met haar studie toen ze op achttienjarige leeftijd zwanger werd en heeft sindsdien geen werk gevonden of de kans gehad om weer te studeren, ondanks vele moeilijke periodes.
Haar gezin moet rondkomen van een uitkering van ongeveer 2.700 euro per maand. Ze ziet geen mogelijkheid om te werken, omdat haar toelage dan sterk zou dalen en financieel niet haalbaar zou zijn. Ze legt rustig uit hoe ze zorgvuldig elke euro moet besteden om rond te komen.
Ze wil graag iets betekenen voor de samenleving, maar de huidige regels laten nauwelijks ruimte om vooruit te komen wanneer ze gaat werken. Laetitia zorgt voor haar kinderen, runt het huishouden met zorg en probeert hun leven stabiel te houden ondanks de constante onzekerheid.
Sociaal experts noemen dit de “werkloosheidsval”, waarbij het financieel minimaal verschil maakt of iemand werkt of niet. Organisaties zoals Forem proberen met begeleiding en opleidingen een eerlijker balans te creëren en werk toegankelijker te maken.
Acht jaar rust
In de reportage wordt Jacqueline uit Verviers geïnterviewd over haar situatie nadat ze in 2017 haar been brak. Sindsdien heeft ze geen vaste baan meer en ontvangt ze een uitkering van 1.400 euro. Haar man ontvangt een pensioen, waardoor hun gezamenlijke inkomen ongeveer 3.000 euro per maand is. Met dit geld proberen ze hun vaste lasten en dagelijkse uitgaven te dekken.
Op de vraag van Deborsu of ze nog van plan is om te werken, antwoordt ze met een glimlach: “Nee, ik ben tevreden met mijn rustige leven. Ik zou niet meer kunnen wennen aan vroeg opstaan, mijn ritme is veranderd.” Hiermee laat ze doorschemeren dat ze gehecht is geraakt aan haar vredige manier van leven.
Jacqueline geniet van het rustige leven, laat haar drukke verleden achter zich en helpt anderen door op honden te passen tijdens vakanties. Ze verveelt zich zelden, ondanks dat ze niet werkt.
Politiek in beweging
De reportage leidde tot politieke reacties, waarbij Georges-Louis Bouchez van MR op X verklaarde: “Dit zijn de gevolgen van een systeem dat mensen aanmoedigt om niets te doen.” Deze mening kreeg veel steun van andere politici en experts.
Zijn uitspraak heeft verdeelde reacties opgeroepen, sommigen steunen zijn standpunt over activering en het stellen van grenzen, anderen vinden dat hij sociale omstandigheden en armoede negeert.
Paul Magnette, voorzitter van de PS, reageerde gematigd en genuanceerd op de reportage over fraude onder werkzoekenden. Hij benadrukt dat de overgrote meerderheid wil werken, maar gehinderd wordt door structurele obstakels zoals een gebrek aan kansen en ondersteuning.
“Geen sensatie, maar een taboe”
Ook in de media bleef het onderwerp erg prominent aanwezig en werd zeker niet vermeden, met Hannelore Simoens van VTM NIEUWS die openlijk haar steun uitsprak voor Deborsu en zijn werkwijze verdedigde. Ze onderstreepte zijn journalistieke integriteit door te zeggen: ‘Ik ken hem een beetje, hij is geen sensatiezoeker’.
Volgens haar heeft de reportage een diepgeworteld maatschappelijk taboe blootgelegd, dat zelden openlijk wordt besproken. Ze benadrukte de ernst van de problemen in de armste wijk van België, waar 27 procent van de inwoners langdurig werkloos is. Eén op de zeven mensen in Wallonië kampt met langdurige ziekte en zijn zij niet in staat om te werken, wat een enorme druk legt op het systeem en de solidariteit tussen regio’s.
“Simoens benadrukte dat Vlaanderen nu meer nadruk legt op re-integratie en controle dan voorheen. Ze merkte op dat langdurig werklozen actiever worden begeleid en strengere controles worden uitgevoerd. Ze benadrukte het belang van duidelijke afspraken, heldere regels en goede begeleiding om de effectiviteit van deze maatregelen te waarborgen.”
Vlaanderen en Wallonië verschillen
Uit recente cijfers blijken aanzienlijke regionale verschillen in het activeringsbeleid. In België zijn vorig jaar 18.000 boetes uitgedeeld aan mensen die volgens de diensten werk konden zoeken, maar dit niet wilden doen. Deze cijfers hebben de discussie over strengere controle opnieuw doen oplaaien.
Recente cijfers van de VDAB tonen aan dat er 11.000 langdurig werklozen uit Vlaanderen zijn, wat aangeeft dat Vlaanderen minder langdurig werklozen heeft dan Wallonië. Dit suggereert dat Vlaanderen strenger controleert en sneller ingrijpt bij werkzoekenden die niet meewerken.
Uit onderzoek van arbeidsmarktdeskundigen blijkt dat het meest effectieve benadering is wanneer controle en begeleiding samenwerken en elkaar versterken. In Vlaanderen groeit het aantal lokale initiatieven die mensen begeleiden naar nieuwe kansen op de arbeidsmarkt, hen motiveren en de benodigde ondersteuning bieden om succesvol terug te keren in het arbeidsproces.
Waarom Wallonië meer langdurig zieken telt
Stijn Baert, een arbeidseconoom van de UGent, verklaart dat langdurige afwezigheid van werk vaak voorkomt bij mensen met een lage opleiding omdat zij meestal fysiek zware beroepen uitoefenen. De zware werkomstandigheden kunnen leiden tot rug- of spierproblemen en andere lichamelijke klachten, waardoor zij sneller geneigd zijn zich ziek te melden en langdurig verzuim te veroorzaken.
Baert zegt dat ziekte meestal geen primaire oorzaak is, maar eerder een gevolg van sociale ongelijkheid en beperkte opleidingskansen. Dit leidt tot een vicieuze cirkel van achterstand voor mensen die langdurig werkloos zijn, omdat hun zelfvertrouwen en vaardigheden afnemen en werkgevers terughoudender worden om hen aan te nemen.
Hij vindt het belangrijk om meer te investeren in opleidingen en gezondheid. Werk zorgt voor stabiliteit en levenskwaliteit. Beleidsmakers moeten hun beleid herzien en verbeteren.
Kansen blijven liggen
Opvallend is dat er in Wallonië momenteel veel vacatures openstaan in verschillende sectoren, blijkt uit cijfers van Forem en Eurostat. Het gaat om duizenden banen, vaak zonder vereiste diploma of ervaring, bijvoorbeeld in de logistiek en basisdiensten, maar het blijkt moeilijk om deze functies ingevuld te krijgen.
Baert benadrukt dat het idee dat er geen banen meer zijn niet juist is. Er is een ruim aanbod aan werkgelegenheid in diverse sectoren zoals logistiek, schoonmaak, horeca en productie. Hij benadrukt het belang van begeleiding naar deze banen en goede bemiddeling, begeleiding en duidelijke informatie.
Werkgevers willen extra stimulansen om personeelstekorten aan te pakken en groeimogelijkheden te benutten. Digitale vaardigheden en taalonderwijs zijn essentieel om werknemers duurzaam aan het werk te houden en loopbaangroei te bevorderen, volgens experts.
Reactie vanuit Vlaanderen
“In Vlaanderen is er veel interesse in het debat over werken, gevolgd door politici en arbeidsbemiddelaars. VDAB-begeleiders merken op dat motivatie stijgt wanneer mensen realiseren dat werken voordelen heeft op zowel de korte als lange termijn.”
Werkgevers in de zorg en logistiek willen meer samenwerking tussen regio’s om vacatures sneller in te vullen, kennis beter te delen en projecten niet te laten stagneren door personeelstekorten.
Vakbonden benadrukken gelijke kansen voor iedereen, ongeacht afkomst, regio of opleidingsniveau, en pleiten voor voldoende sociale bescherming om uitsluiting te voorkomen en gelijke toegang tot welvaart en welzijn te waarborgen.
Een breder maatschappelijk gesprek
De reportage van Deborsu heeft niet alleen een nationaal debat over werk, waardering en solidariteit in België gestimuleerd, maar heeft ook bij sommige kijkers het besef opgewekt dat het een weerspiegeling is van het Belgische systeem. Anderen beschouwen het juist als een kans om het beleid te verbeteren en blinde vlekken aan te pakken.
De uitzending laat zien dat het onderwerp dieper gaat dan cijfers en grafieken: het gaat over mensen, hun keuzes, hoop en angsten. Het thema raakt de kern van de Belgische samenleving en roept vragen op over de toekomst, rechtvaardigheid en een gedeelde verantwoordelijkheid tussen overheid en burgers.
Key points
- De reportage van Christophe Deborsu voor RTL info zet in België een breed maatschappelijk debat in gang over werkloosheid, uitkeringen, persoonlijke verantwoordelijkheid en de grenzen van solidariteit binnen het huidige systeem.
- Inwoners van Verviers delen openhartig hun ervaringen, inkomen en keuzes rond wel of niet werken, waardoor kijkers een eerlijk en zeldzaam beeld krijgen van hun dagelijkse realiteit en twijfels.
- Politieke partijen reageren verschillend: MR legt de nadruk op activering en striktere controle, terwijl PS focust op sociale bescherming, nuance en begrip voor groepen die het moeilijk hebben.
- Met 27% langdurige werkloosheid behoort Verviers tot de zwaarst getroffen regio’s, wat de druk op sociale diensten en ondersteuningsmaatregelen vergroot en de urgentie van effectieve oplossingen voelbaar maakt.
- UGent-professor Stijn Baert legt uit hoe ziekte en werkloosheid vaak samenhangen en hoe sociale ongelijkheid en beperkte opleidingskansen mensen in een vicieuze cirkel van kwetsbaarheid en afhaken kunnen houden.
- In Vlaanderen tonen VDAB-activeringsprogramma’s betere resultaten door intensievere begeleiding, meer opvolging en lokale initiatieven die mensen helpen opnieuw te starten en aan het werk te blijven.
- Wallonië kampt met structurele problemen zoals hoge werkloosheid en langdurige ziekte, terwijl tegelijk veel functies openstaan waarvoor geen diploma of ervaring nodig is, wat de aanhoudende mismatch tussen vraag en aanbod duidelijk maakt.
- De reportage opent een belangrijk gesprek over solidariteit en werkethiek en roept de vraag op hoe België iedereen eerlijk kan stimuleren om bij te dragen, zonder kwetsbare groepen te stigmatiseren, en met beleidskeuzes die echte vooruitgang mogelijk maken.
DEEL NU: Het rapport over werklozen als mogelijke fraudeurs veroorzaakt een fel politiek debat over strenger optreden en de behandeling van kwetsbare groepen.
Dit meesterwerk is met veel flair in elkaar gezet door KletsKous, het mediaplatform dat niet alleen praat maar ook echt iets te zeggen heeft! Wij serveren verhalen die zowel ogen openen als gedachten verbreden, rechtstreeks vanuit elke uithoek van onze kleurrijke wereld. Blijf hangen voor onze boeiende updates door KletsKous te volgen op Facebook. Spring aan boord voor een rit vol avontuurlijke verhalen die meer impact hebben dan een kop koffie op maandagochtend! ☕🌐✨
SPECTRUM Magazine – Financiële, juridische en medische disclaimer en aansprakelijkheid
De informatie in dit artikel is bedoeld voor algemene informatiedoeleinden. SPECTRUM Magazine geeft geen financieel, juridisch of medisch advies en is niet aansprakelijk voor beslissingen die op basis van deze inhoud worden genomen. Raadpleeg altijd een erkend professional voor persoonlijk advies. De redactie streeft naar nauwkeurige en evenwichtige informatie, maar kan volledigheid niet garanderen.
Facebook-disclaimer
Deze publicatie heeft als doel lezers te informeren en te inspireren met heldere duiding en extra context. Het is geen financieel advies, maar een uitnodiging om met oprechte interesse naar maatschappelijke thema’s te kijken, erover na te denken en er respectvol met anderen over in gesprek te gaan, zowel online als offline.
Professionele referenties: geraadpleegde en gecontroleerde bronnen
- Baert, S. (2024). Arbeid en gezondheid in België: nieuwe inzichten. Universiteit Gent, onderzoeksrapport over arbeidsmarkt en gezondheid. ugent.be – geraadpleegd als onderbouw voor de besproken cijfers en conclusies.
- Statbel (2025). Arbeidsmarktstatistieken Vlaanderen en Wallonië 2025. Officiële cijfers gepubliceerd door statbel.fgov.be – gebruikt als referentie voor recente data over werkloosheid en regionale verschillen.
- VDAB (2025). Activeringsrapport Vlaanderen: kansen en uitdagingen. Rapport beschikbaar via vdab.be – biedt extra inzicht in activeringsbeleid, begeleiding en controle in Vlaanderen.