Nasrien (48) woont in de Rotterdamse wijk Crooswijk en leeft al ruim 25 jaar met een beperkt inkomen. Ze is alleenstaande moeder van vier kinderen, waarvan twee nog minderjarig zijn.
Door arbeidsongeschiktheid ontvangt zij een bijstandsuitkering. Daardoor is zij afhankelijk van het sociale vangnet dat gemeenten uitvoeren via de Participatiewet.
Terwijl het kabinet aankondigt dat veel Nederlanders er financieel op vooruitgaan, merkt Nasrien daar zelf weinig van. Zij zegt dat haar situatie al jaren nauwelijks verandert.
Content:
Overleven per week
Voor boodschappen, kleding en andere dagelijkse uitgaven heeft Nasrien ongeveer 80 euro per week te besteden. Dat bedrag moet voldoende zijn voor een huishouden met meerdere kinderen.
Volgens cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) zijn de prijzen van voeding en andere basisproducten de afgelopen jaren gestegen. Voor gezinnen met een laag inkomen betekent dit dat hetzelfde boodschappenlijstje meer kost dan voorheen.
Nasrien vertelt dat zij vaak moet schuiven met bedragen om alles passend te maken. Als er onverwachte kosten zijn, moet zij ergens anders op besparen.
Crooswijk
Nasrien woont in Crooswijk, een wijk in Rotterdam waar meerdere huishoudens rondkomen met beperkte middelen. In stedelijke gebieden zijn woonlasten gemiddeld hoger dan in kleinere gemeenten.
Gemeenten bieden aanvullende regelingen, zoals bijzondere bijstand of gemeentelijke toeslagen. Toch blijft het voor veel gezinnen een uitdaging om voldoende financiële ruimte te creëren.
Nasrien geeft aan dat zij al jaren probeert haar situatie stabiel te houden. Volgens haar is het lastig om vooruit te kijken wanneer het weekbudget centraal staat.
Bijstand en regels
De bijstandsuitkering is bedoeld als vangnet voor mensen zonder voldoende inkomen. Gemeenten voeren deze regeling uit onder de kaders van de Participatiewet.
Alleenstaande ouders ontvangen soms aanvullende ondersteuning, zoals het kindgebonden budget via de Belastingdienst. Nasrien ontvangt deze toeslag, maar zegt dat het verschil beperkt is in haar maandelijkse begroting.
Volgens het Nibud hebben alleenstaande ouders in de bijstand vaak weinig ruimte voor extra uitgaven. Zij besteden een groot deel van hun inkomen aan vaste lasten.
Kinderen voorop
Nasrien benadrukt dat haar kinderen centraal staan in alles wat zij doet. Toch is deelname aan schoolactiviteiten of sport niet altijd vanzelfsprekend.
Schoolreisjes, contributies en traktaties brengen extra kosten met zich mee. Wanneer het budget beperkt is, moeten prioriteiten worden gesteld.
Onderzoek toont aan dat meedoen aan activiteiten belangrijk is voor de ontwikkeling van kinderen. Gemeenten en fondsen zoals het Jeugdfonds Sport & Cultuur proberen hierbij te ondersteunen.
Nasrien zegt dat zij graag ziet dat haar kinderen dezelfde kansen krijgen als hun leeftijdsgenoten. Volgens haar gaat het om gelijke mogelijkheden om mee te doen.
Politieke plannen
Het kabinet presenteerde plannen waarin veel huishoudens volgens berekeningen koopkrachtverbetering zien. Die berekeningen worden onder meer doorgelicht door het Nibud.
Voor alleenstaande ouders in de bijstand zijn de effecten volgens analyses beperkt. Nasrien merkt daardoor geen duidelijke verandering in haar maandelijkse ruimte.
Zij vraagt zich af waarom haar groep niet zichtbaar profiteert van de aangekondigde maatregelen. Volgens haar blijven gezinnen met een uitkering vaak buiten beeld bij brede koopkrachtmaatregelen.
Media-aandacht
Nasrien deelde haar verhaal eerder in verschillende media. Zij was te zien in televisieprogramma’s zoals Nadia, Even Tot Hier en Brandpunt.
Met haar verhaal wil zij aandacht vragen voor gezinnen die langdurig met een klein inkomen leven. Zij hoopt dat beleidsmakers luisteren naar ervaringen uit de praktijk.
Ondanks eerdere aandacht zegt zij dat haar persoonlijke situatie weinig is veranderd. Volgens haar blijven de weekbudgetten bepalend voor haar dagelijkse keuzes.
Mentale druk
Langdurige financiële krapte kan invloed hebben op het welzijn. Het Trimbos-instituut wijst op de relatie tussen geldstress en mentale belasting.
Nasrien vertelt dat zij regelmatig wakker ligt om haar planning voor de komende week door te nemen. Voor haar draait het om zekerheid en stabiliteit.
Wanneer er geen financiële buffer is, kan een kleine extra uitgave al veel impact hebben. Veel huishoudens met lage inkomens herkennen dit gevoel van voortdurende planning.
Armoede in cijfers
Nederland behoort tot de rijkste landen van Europa. Toch groeit volgens recente cijfers van het CBS een aanzienlijk aantal kinderen op in huishoudens met weinig financiële ruimte.
Het gaat om honderdduizenden kinderen die dagelijks te maken hebben met beperkte middelen. Overheden en maatschappelijke organisaties zetten zich in om dit aantal te verkleinen.
Het contrast tussen economische groei en huishoudens met weinig bestedingsruimte blijft onderwerp van debat. Nasrien ziet haar situatie als onderdeel van die bredere werkelijkheid.
Elke euro plannen
Nasrien vergelijkt prijzen en let scherp op aanbiedingen. Zij probeert verspilling te voorkomen en haar uitgaven zo efficiënt mogelijk te beheren.
Wanneer kinderen nieuwe schoenen nodig hebben, maakt zij een nieuwe berekening. Soms betekent dat dat andere aankopen moeten wachten.
Veel gezinnen zonder spaargeld ervaren dat onverwachte kosten direct voelbaar zijn. Een kleine financiële reserve kan volgens experts al veel rust geven.
Oproep tot verbetering
Nasrien pleit voor structurele aanpassingen in het systeem. Volgens haar kunnen hogere uitkeringen of eenvoudigere regels bijdragen aan meer stabiliteit.
Zij wil dat alleenstaande ouders in de bijstand beter worden meegenomen in beleidskeuzes. Het debat over bestaanszekerheid staat hoog op de politieke agenda.
Voor Nasrien is de kern van haar boodschap eenvoudig: ook gezinnen met een uitkering verdienen perspectief. Zij hoopt dat toekomstige plannen daadwerkelijk merkbaar zijn in het dagelijks leven van mensen zoals zij.