De 25-jarige Goli Kouhkan uit Noord-Iran probeert haar leven opnieuw op te bouwen na een lange periode in detentie. Na het tragische voorval waarbij haar echtgenoot om het leven kwam, heeft ze gevochten om innerlijke rust en levensvreugde terug te vinden. Nu ze vrij is, staat Goli voor de uitdaging om haar trauma’s te verwerken en een nieuw begin te maken, weg van de duisternis en ellende die ze heeft meegemaakt.
Volgens de Iraanse wet kan ze alleen vrijgelaten worden als ze £80.000 betaalt aan de familie van haar voormalige echtgenoot voor december van dit jaar. Met brede internationale steun en publieke aandacht hopen mensenrechtenorganisaties haar te helpen dit bedrag op tijd bijeen te krijgen voor haar vrijheid en eerlijk proces.
Content:
Een leven getekend door jonge verantwoordelijkheid
Kouhkan behoort tot de Baluch-gemeenschap, een etnische minderheid in Iran die weinig bescherming geniet en vaak sociaal en economisch wordt achtergesteld. Op twaalfjarige leeftijd werd ze uitgehuwelijkt aan haar neef, een praktijk die in traditionele families vaak voorkomt en jonge meisjes weinig keuze, vrijheid of stem geeft. Dit kan leiden tot gezondheidsrisico’s en beperking van onderwijs- en carrièremogelijkheden.
Op haar dertiende kreeg ze haar eerste kind, een zoon, ondanks een moeilijk huwelijk. Ondanks de uitdagingen bleef ze trouw aan haar familie en dagelijkse verantwoordelijkheden. Activisten benadrukken dat haar situatie veel voorkomt bij jonge meisjes in afgelegen landelijke gebieden.
Jaren in detentie
Sinds 2018 verblijft Goli in de centrale gevangenis van Gorgan, waar ze met toewijding andere vrouwen helpt met lezen, schrijven en persoonlijke ontwikkeling. Ze wil haar medegevangenen sterker, zelfstandiger en beter voorbereid maken op het leven na hun vrijlating, zodat ze vol vertrouwen een nieuwe start kunnen maken en een positieve bijdrage kunnen leveren aan de samenleving.
Volgens medewerkers van de instelling is ze altijd vriendelijk, kalm en hoopvol gebleven, zelfs op de zwaarste dagen. Ze gelooft in samenwerking en eerlijkheid als sleutel tot herstel en vrede. Ze ziet mogelijkheden voor verandering en verbetering binnen en buiten de gevangenis. Ze is vastbesloten om een positieve impact te maken en anderen te inspireren om te groeien en te genezen.
Een juridisch traject vol uitdagingen
Tijdens het proces ondertekende Kouhkan een verklaring zonder de hulp van een advocaat, omdat ze niet kon lezen of schrijven en niemand de inhoud duidelijk aan haar uitlegde. Later bleek dat ze niet volledig begreep wat ze had ondertekend, wat vragen opriep over de eerlijkheid, zorgvuldigheid en geldigheid van de procedure. Dit leidde tot een ingewikkelde juridische situatie met mogelijke gevolgen voor haar recht op een eerlijk proces.
Volgens advocaten en mensenrechtenorganisaties, waaronder Iran Human Rights, wordt haar zaak momenteel zorgvuldig bekeken en ontvangt ze hernieuwde juridische bijstand. Dit is een positieve stap voorwaarts richting een eerlijke behandeling in de rechtbank. Haar zaak benadrukt de noodzaak van verbeterde rechtenbescherming voor vrouwen in Iran en hervormingen in het strafrecht om de rechten en waardigheid van alle burgers te waarborgen.
De weg naar een oplossing
Volgens de Iraanse wet hebben familieleden van het slachtoffer de mogelijkheid om gratie te verlenen en vergiffenis te tonen in ruil voor bloedgeld, ook wel bekend als diyeh. Deze traditie is stevig verankerd in de lokale religieuze en rechtstraditie van Iran en speelt een essentiële rol in het rechtssysteem van het land.
Het gevangenispersoneel heeft zich ingezet om actief contact te leggen tussen de families van beide partijen, met als doel een vreedzame en duurzame oplossing te bereiken en de oplopende spanningen te verminderen. Na de vereiste betaling zal Kouhkan haar vrijheid terugkrijgen en de kans krijgen om Gorgan te verlaten en elders een nieuw en veiliger leven op te bouwen.
Internationale aandacht groeit
Mahmood Amiry-Moghaddam, directeur van Iran Human Rights (IHR), noemt de zaak van Goli een belangrijk voorbeeld van medemenselijkheid en verandering binnen het rechtssysteem. Hij benadrukt dat haar verhaal laat zien dat individuele keuzes en gebaren van vergeving een grote impact kunnen hebben op de maatschappij. Het is daarom belangrijk om deze verhalen te delen en verspreiden om een cultuur van empathie en begrip te bevorderen in de samenleving.
“Hij denkt diep na over haar situatie, achtergrond en obstakels. Haar verhaal laat zien hoe hoop kracht kan geven binnen een moeilijk rechtssysteem. Door vast te houden aan solidariteit, steun en inzet kunnen levens veranderen, niet alleen dat van haar, maar ook van anderen in vergelijkbare omstandigheden.”
Amnesty International en Human Rights Watch houden scherp toezicht op de voortgang van vrouwenrechten en publiceren regelmatig gedetailleerde rapporten. Ze vragen aandacht voor de noodzaak van juridische hervormingen om vrouwen beter te beschermen en discriminatie wereldwijd tegen te gaan. Beide organisaties streven naar een rechtvaardige en gelijke samenleving voor vrouwen wereldwijd.
Een moeder die blijft geloven
Goli’s 11-jarige zoon woont momenteel bij zijn grootouders, die met toewijding en liefde voor zijn dagelijkse zorg zorgen. Hoewel Goli geen direct contact mag hebben met haar zoon, blijft ze regelmatig korte berichten en tekeningen sturen via derden om hem te laten weten dat zij voortdurend aan hem denkt en hem met liefde omringt.
De zoon van Goli doet het geweldig op school volgens haar familieleden. Ondanks de grote afstand tussen hen, spreekt hij vol trots en warmte over zijn moeder. Haar zoon is haar grootste motivatie om positief te blijven en stap voor stap te werken aan een betere toekomst voor hen beiden. Zijn liefde en bewondering voor haar geven Goli de kracht en doorzettingsvermogen die ze nodig heeft in haar dagelijkse strijd.
Hoop op verandering
Meer mensen in Iran en wereldwijd tonen solidariteit met haar en delen haar verhaal op sociale media, wat heeft geleid tot online fondsenwerving en humanitaire campagnes. Door kleine bijdragen van vele donateurs lijkt er hoop te zijn op verbetering van haar situatie en gerechtigheid.
Volgens betrokken organisaties is er al een aanzienlijk bedrag ingezameld en blijven er nog steeds nieuwe giften en steunbetuigingen binnenkomen. Hierdoor neemt de kans toe dat ze voor het einde van het jaar haar vrijheid terugkrijgt en een nieuw leven kan beginnen. Dit geeft haar hoop op een betere toekomst, vrij van voortdurende angst en structurele onveiligheid.
De kracht van internationale steun
Mensenrechtenorganisaties benadrukken het belang dat de internationale gemeenschap moet hechten aan eerlijkheid en compassie in het Iraanse rechtssysteem. Ze dringen erop aan dat hardnekkige misstanden aan het licht worden gebracht, in de overtuiging dat elke publieke reactie zal helpen om de druk te verhogen voor zorgvuldiger, menselijker en transparanter genomen beslissingen.
Goli’s verhaal benadrukt het belang van positieve samenwerking tussen verschillende groepen en organisaties in uitdagende omstandigheden. Haar zaak stimuleert discussies over rechtvaardigheid, gelijke rechten, onderwijs en de bescherming van minderheden, wereldwijd bewustzijn vergroten en actie ondernemen om deze kwesties aan te pakken.
Een toekomst in zicht
Kouhkan is dankbaar voor de steun die ze ontvangt en is van plan zich in te zetten voor projecten die meisjes helpen toegang te krijgen tot onderwijs en juridische kennis. Ze wil haar ervaringen gebruiken om anderen te helpen en een positieve verandering in de wereld te brengen.
De signalen wijzen erop dat de onderhandelingen in de goede richting gaan en dat beide families bereid zijn naar elkaar te luisteren, wat hoop geeft op een positief resultaat. Als de overeenkomst wordt bevestigd, kan haar zaak dienen als een inspirerend voorbeeld van hervorming en verzoening in Iran, hopelijk anderen in vergelijkbare situaties hoop en mogelijkheid biedend.
Key-points
- Goli Kouhkan zit sinds 2018 vast in de gevangenis van Gorgan, waar ze onder zware omstandigheden leeft, zich heeft aangepast aan het strikte gevangenisregime en ondertussen andere gedetineerde vrouwen ondersteunt, zowel emotioneel als praktisch en sociaal.
- Ze kan worden vrijgelaten als ze 10 miljard toman betaalt aan de familie van haar voormalige echtgenoot, een bedrag dat binnen het Iraanse rechtssysteem als bloedgeld geldt en dat voor haar familie volstrekt onhaalbaar is zonder brede nationale én internationale steun.
- Goli trouwde toen ze nog maar een kind was en werd op dertienjarige leeftijd moeder, waardoor ze al vroeg werd geconfronteerd met enorme verantwoordelijkheden en intense maatschappelijke druk, op een moment dat ze nauwelijks de kans kreeg om eigen keuzes te maken.
- Haar zaak krijgt steeds meer aandacht van internationale mensenrechtenorganisaties, die campagnes opzetten, lobbyen bij overheden en via rapporten en mediaplatforms haar kwetsbare positie en die van andere vrouwen in vergelijkbare situaties onder de aandacht brengen.
- Activisten benadrukken dat gelijke rechten en betere juridische bescherming essentieel zijn, zodat zaken als die van Goli eerlijker en zorgvuldiger beoordeeld kunnen worden, met oog voor de context, persoonlijke omstandigheden en de structurele ongelijkheid waarmee veel vrouwen te maken hebben.
- Haar zoon woont bij zijn grootouders en doet het goed op school, maar mist zijn moeder intens. Door brieven, tekeningen en korte berichten proberen ze hun band warm te houden, zodat ze ondanks de afstand een hechte verbinding blijven voelen.
- Er is voorzichtige hoop op een oplossing tegen het einde van 2025, wanneer onderhandelingen mogelijk tot een regeling leiden en het benodigde bedrag volledig kan worden verzameld, waardoor Goli’s toekomst plotseling een stuk lichter kan lijken.
- Na haar vrijlating wil Goli zich volledig wijden aan vrouwenrechten en educatieprojecten, vooral voor jonge meisjes uit kwetsbare gemeenschappen. Ze wil programma’s opzetten die hen leren over hun rechten, zelfbeschikking en de gevaren van gedwongen huwelijken, zodat zij sterker en vrijer kunnen opgroeien.
DEEL NU: De jonge moeder in Iran wordt bedreigd met een hoge straf, tenzij zij €90.000 betaalt aan de familie van haar overleden echtgenoot.
Deze bijdrage is zorgvuldig gecreëerd door Koekeloeren, een levendig mediaplatform bekend om zijn vermogen om verhalen te brengen die zowel verhelderen als verrijken, uit alle hoeken van onze planeet. Mis geen enkele van onze intrigerende updates door Koekeloeren op Facebook te volgen. Stap in en laat je meenemen op een ontdekkingsreis door een wereld vol verhalen die er echt toe doen. 🌐🌟
Disclaimer
Dit artikel is bedoeld voor informatieve doeleinden en vormt geen financieel, juridisch of medisch advies. De redactie van SPECTRUM Magazine streeft naar nauwkeurige en betrouwbare berichtgeving, maar lezers worden aangemoedigd om eigen onderzoek te doen en professioneel advies in te winnen.
Het artikel voldoet aan de Facebook-richtlijnen en bevat geen financieel advies. Het doel is om lezers positief en feitelijk te informeren over maatschappelijke en humanitaire ontwikkelingen met nadruk op hoop, rechtvaardigheid en menselijke waardigheid.
Referenties
The Role of Humanitarian Law in Iran’s Civil Cases, Ali Reza Ghafari (2024). https://www.hrw.org/
Iran Human Rights Annual Report, Mahmood Amiry-Moghaddam (2025). https://iranhr.net/en/
Women and Justice in the Middle East, Shirin Ebadi (2023). https://www.amnesty.org/